Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het achterste stuk van de overloop laten uitbreken; daar is ruimte genoeg; de afvoer is dan net bij de keuken.

Rudmer streek zich door het haar.

—• Een bad? Maar lieve hemel, meisje, er is hier geen mens in 't hele dorp, die zo'n ding kan aanleggen... De blikslager kan hoogstens een ketel solderen, en kranen en buizen repareren voor de zuivelfabriek. Maar een bad •—1 De man zal niet eens begrijpen, waar het voor dient!

Ruth's mond was vast, de brauwen neergetrokken.

■—• Dan moeten er werklui uit de stad komen; ik kan niet langer zonder badkamer.

Hij stond vertwijfeld op.

.— Maar kindje... zolang hier geen waterleiding is, hebben we niets aan een bad. Het betekent,dat Froukje net zo goed met water zal moeten slepen. Nog meer dan voorheen.

Ruth haalde de schouders op.

— Dan leggen we het bad beneden, naast de keuken; ook van de benedengang kan een hele hoek af, en zó groot behoeft 't ook weer niet te worden.

Rudmer zuchtte. Hij begon alle bezwaren in 't veld te brengen, die hij zag. Ruth was geharnast met koele onverzettelijkheid. Ze redetwistten een vruchteloos half uur; toen schikte Rudmer zich, met dezelfde inwendige verontrustheid en zorgelijkheid als eens, naar Ruth's wil. Haar laatste argument versloeg hem: Wat zouden Carla en Ernest of mama denken, als ze van de zomer kwamen logeren? — Rudmer haastte zich, de pijnlijke verwondering van mama, Carla en Ernest bij voorbaat weg te nemen.

Hij schreef aan een dokkumer firma, maar hij dorst den koperslager van het dorp toch niet buiten de onderneming houden, en daarna bedacht hij, dat ook de timmerman ■—1 die nog wel van de vermaning was •—• van het bad diende te weten, omdat hij een stuk muur verplaatsen moest. De vreemde loodgieters kwamen, tot Froukje's onverholen verbazing, namen de situatie op, en schatten de kosten. Rudmer was blij, dat Ruth de cijfers in beraad wilde houden, omdat hij

Sluiten