Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werk gaan kijken, dat dorst niemand. Maar zowel Waling de koperslager als Auke de timmerman hadden meer aanloop in de werkplaats dan gewoonlijk; en ze vermaakten en verbaasden alle nieuwsgierigen met de verhalen over de buizen en handgrepen en de tegels en de geglazuurde kuip zelf, waarin de dominee en zijn vrouw zich zouden wassen...! — Rudmer, die deze mensen te goed kende, om hun gedachten niet te gissen, kreeg een gedwongen haaststemming over zich, als hij in het dorp wandelde, en verminderde een tijdlang het huisbezoek, omdat hij de spot der ogen vreesde.

Eind Maart was de badkamer af. Zelfs dokter O..., die nu minstens ééns per week in de pastorie kwam, had er om geglimlacht. •—- Een echte bezienswaardigheid, kienders, zei hij met een grinnik tegen Rudmer en Ruth, — nou, je moet hier uren in de buurt zoeken, vóór je zo'n ding als een badkuip vindt... Of ik er dan niet een heb? Bewarel Ik geloof, dat ik in zo'n bak in slaap viell Nee hoor, d'r gaat niks boven een kouwe staande afwassing in de zomer en de winter ■—!

XIV

De badkamer was Ruth's laatste gril.

In April, toen Ruth's tijd naderde, kwam de verpleegster in huis. Het was een nog jong meisje met een schuwe lach en weinig ervaring. Het was misschien de tiende bevalling, die ze meemaakte, en ze leek zenuwachtiger dan Ruth zelf, die haar zachtmoedige en ingekeerde houding terug had gekregen.

Ruth's kamer, beneden, tussen studeer en woonvertrek in, was tot kraamkamer herschapen. Er wachtten een wieg en een luiermand en alle verdere gebruiksvoorwerpen, die tot de kinderuitzet behoren. Rudmer en het verpleegstertje bewaakten Ruth bij elke voetstap, die ze verzette, en toen Ruth haar uur voelde komen, werd Froukje onmiddellijk op de fiets uitgezonden om te vernemen, waar dokter O... uithing, en hem mee naar huis te brengen.

Sluiten