Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

as, bitterlucht en biljarts, aan alcoven vol onbetamelijkheid onder gebarsten plafonds en achter gebloemde kamerschermen. — De avondtrein was vol van deze boeren-kooplui, hun suffe vrolijkheid, grocstemmen en eigenzinnig hard Fries, en Herre Wiarda deed voor geen der anderen onder, als het er om ging, in Amsterdam te zoeken, wat in de sleur van het echtelijk leven schaamteloos en onmogelijk zou zijn geweest. • -

Eén keer had hij Antje openlijk haar onplooibaarheid en bedremmeldheid verweten; dat was, toen Rudmer Wiarda met de Hollandse aan de Zomerweg op bezoek kwam. Herre had Antje gewaarschuwd, dat ze haar beste beentje voor zou moeten zetten; maar haar hulpeloos stilzwijgen en verlegenheid leken door zijn voorafgaande maning wel erger te zijn geworden, en toen ze des avonds naar huis gingen over de landweg, waarlangs de blauwe sneeuwplekken in het duister trilden, was hij scherp uitgevallen:

— Was 't nou waarachtig niet éénkeer mogelijk, dat je óók eens een verstandig woordje meepraatte? Wat moet die aanstaande van Rudmer wel van ons denken?

Hij hoorde haar de adem even inhouden achter de kinderwagen:

• t Is zulk ander volk, Herre, grote lui...

— Grote lui, jawel, maar zo kaal als neten; die kunnen tegen onze rijksdaalders niet op. Dat kan je wel merken. Van zulken hoeven wij ons toch niet op de kop te laten zitten!

■ Maar ik ken zo gauw niet meekomen, al dat Hollands...

— 't Is of je nog nooit in je hele leven een woord Hollands gehoord hebtl Ken je soms den dominee ook niet verstaan,

s zondags? Daar loop je anders as een haas naar toel Te bent veel te bang om fouten te maken, dat is het 'm!

Ze had niet geantwoord, en hij foeterde in doffe ergernis door tot ze thuis waren, en zweeg pas, toen ze den wakker geworden en huilenden Wychman in de armen nam en ging zitten, om haar jak open te knopen. Hij keerde zich af, beschaamd, en weerzinnig jegens haar niet-lokkende naaktheid.

Dat was nu al een paar jaar geleden, maar de dreiging

Sluiten