Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ALRIJKE KASTEELEN EN VILLA'S,

in heerlijke bosschen of tuinen gelegen, tooien de altijd groene heuvels, die Florence, de bloemenstad, omgorden. Vooral de zuidelijke helling van den heuvel, waarop het aloude Fiesole troont, is bedekt met schoone gaarden, waaronder de ,,Riposo dei Vescovi”, tegenwoordig ook „Villa Nieuwenkamp” genoemd, wel een van de schoonsten is. §3

Van het plein van S. Domenico di Fiesole, een gehucht aan de grens van Florence, voert een tamelijk steile weg den heuvel op. Dit is de Via Vecchia Fieso-

lana, een weg die waarschijnlijk meer dan twee duizend jaar oud is en die uit het Arnodal, reeds lang vóór dat Florence bestond, voerde naar het Etruskische Fiesole. Volgt men dezen weg, dan bereikt men, na honderd schreden, een klein pleintje, waaraan, aan de linker zijde, onze voorpoort is gelegen. Dit pleintje ligt 165 meter boven zee 16). Even voor men het betreedt, passeert men rechts een groote steenen kolom, waarop een steenen bak met een agave erin. Hier vangt ons terrein aan. Ook het pleintje en een smalle strook grond van de „Villa Papiniano” rechts van den weg, met cypressen beplant, behoort bij de „Riposo”, zooals op plattegrond 5 is te zien. §q

Op 25 April 1910 kocht de heer Zürcher deze strook grond van de toenmalige eigenares van „Papiniano”, mevrouw Elisabeth Barlow, een Iersche van geboorte. Hij groef een gedeelte van den grond af, maakte het pleintje en versierde dit met steenen bogen en marmeren kolommen, waarop fraaie zeventiende-eeuwsche houten beelden, engelen, werden geplaatst, elk onder een sierlijk baldakijn, zooals de foto’s 4, 7 en 8 te zien geven. Aan de Papinianozijde bouwde hij een trap, die naar een overdekt bordesje voert. In 1934 was het houtwerk van die overdekking, zoowel als dat van de baldakijntjes boven de beelden, reeds zoodanig vergaan, dat er gevaar voor invallen bestond. Ik heb die daakjes gesloopt en al het houtwerk door natuursteen vervangen. Bovendien bracht ik een pannendak aan boven op de voorpoort en op den tegenover gelegen boog om deze beter tegen verweering te beschutten. Op één van de steenen balkjes ziet men het jaartal 1934. Ook bij al mijn andere verbouwingen is telkens een jaartal aangebracht. Dat heb ik gedaan omdat ik het betreurde dat er nergens op de „Riposo” een jaartal te vinden was, waardoor er dan ook niets is bekend omtrent den tijd van de stichting van het gebouw, noch van de talrijke veranderingen die in den loop der eeuwen hebben plaats gehad. 83 De steenen trap, die men op teekening 11 ziet afgebeeld, voert nu alleen maar naar een bordesje, doch de bedoeling was om hier, door middel van een overgang over de straat, zooals er even verderop ook één is (Villa Rondinelli-Vitelli) een directe verbinding te maken naar de eerste verdieping van het woonhuis. De heer Zürcher kon echter, om onbekende redenen, geen vergunning bekomen om de straat te overbruggen, zoodat dit plan niet kon worden uitgevoerd. 83

Sluiten