Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gehad, om aan niemand een hekel te hebben of niemand te haten; bovendien waren ze vrouwen en wilden ze zich dus gaarne bewonderd en bemind weten; gevolgelijk flirtten ze met grooter of kleiner intensiteit, maar voor het tegenwoordige waren haar harten nog vrij en was er maar een man in de wereld, van wien ze werkelijk hielden en die man was hun vader, die man was Paps!

Paps was driemaal getrouwd geweest, driemaal was hij weduwnaar geworden en driemaal was als „pand der liefde" een dochter geboren.

Paps' eerste vrouw was een freule Clementine van Doesselaer geweest, zij was de moeder van de donkere Maud geworden; de tweede vrouw heette Gerarda Paling; zij was de moeder geworden van de roodbruine Pim; de derde vrouw eindelijk, heette Henriette Volkers en zij werd de moeder van de stroogele Puck.

Henriette Volkers, de laatste mevrouw Drent derhalve, was vijf jaar geleden komen te overlijden en sedert had Paps geen neiging meer getoond, om ten vierde male een echtverbintenis aan te gaan en het had er veel van of zijn verworven „wellevensconst" hem de bedwinging dezer neiging ook voorschreef.

De portretten der overleden echtgenooten lachten vriendelijk eendrachtig uit een drielingslij st, welke aan den wand hing boven Paps' schrijftafel in zijn studeerkamer. In die kamer bevonden zich ook tal van relieken dier vroegere gaden in den vorm van zelf vervaardigde kussens, boekensteunen, leeswijzers en meer soortgelijke voortbrengselen der vrouwelijke handwerkkunst.

Het ware volkomen onjuist te meenen, dat er gebrek aan piëteit school in deze opeenhooping der relieken van de drie gestorven gaden, maar Paps kon bezwaarlijk voor het portret en de souvenirs zijner echtgenooten, elk afzonderlijk, kamers reserveeren; hij had zijn drie vrouwen oprecht liefgehad en ze te harer tijd elk oprecht beweend ; het was hem ook geenszins gegaan als Lady Jane uit de beroemde Legende van Ingolsby :

Sluiten