Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een kanten weduwekapje, coquette Parijsche hoedjes op heur nog nauwelijks grijzende haren.

Maud redderde een en ander aan de theetafel ; ze droeg een eenvoudige witte jumper, welke hoog rond den hals sloot, daar Granny altijd erg veel bezwaren had tegen decollete s ; ook heur armen gingen tot aan den elleboog in het witte

'^Grannfis laat vandaag," sprak haar vader, die juist de huiskamer binnen kwam met wat couranten in de hand.

„Gut ja, tien over drie," antwoordde ze, „dat is haar gewoonte

m Hii^eing naar zijn patriarchalen stoel en legde de couranten in de vensterbank; die couranten had hij al lang uit, maar Granny vond, dat een patriarchale heer altijd door wat couranten omringd moest zijn.

Misschien panne met haar wagen,' veronderstelde hij, terwijl hij door het raam naar buiten keek en dan ging zitten. sjO£ verkouen," zei Maud.

"Dan had ze wel opgebeld."

„Vindt U niet, dat ze oud wordt de laatste tijd.

"Neu ... Is me niet bepaald opgevallen."

"Of oud. Ik vond haar de vorige week zoo . .. anders. Ze deed zoo vreemd. Net of ze zoo bij buien een beetje kindse

Wüb.

"V T J /-« ± TTrnf Waq Tk kree^ toen wel de indruk,

IN OU. nou, uül vv • — — o . r _•

dat' ze een beetje gepreoccupeerd was, ?een beetje afwe g

telkens. Misschien heeft ze wat zorgjes.

Het is eigenlijk, met alle respect gesproken, een vervelend mosch " sprak Maud dan met een zucht. „Ze legt maar ijskoud beslag'op al mijn Donderdagmiddagen en dan eischt ze bovendien daf ik me zal kleeden of ik een Noordpoolexpeditie moe meemaken. Het is zoo warm vandaag. Ik puf gewoon in dit

" paps had'lijn lorgnet opgezet, wat plichtmatig een uitgelezen

Sluiten