Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

andermaal twee droge wangzoenen. „Maar ik moet toch thee voor U schenken?"

„Dat kan ik ook wel, hoor, voor je vader en voor mezelfl" en de douairière lachte vroolijk. „Maar kind nog een ding. Zeg aan Jacob, dat hij dadelijk terugkeert. Jij komt dan wel met de tram, hé?"

„Natuurlijk, Grannyl Vreeselijk leuk. Dag Granny, dag Paps I" en Maud klapte de ouderwetsche naaidoos dicht, wierp de onderjurk over haar arm en verliet haastig de huiskamer.

„Nu Mama, dat is op een gansje gevallen I" sprak Paps toen Maud weg was.

„Och, wel ja!" sprak ze op luchtigen toon. „Die prachtige bloemen, die moet ze zien. En dan dat heerlijke weer en dan voor een jong meisje om de heele middag braaf in huis te zitten en goed te verstellen. Dat is niet..."

Paps knikte, doch hij fronste meteen even zijn wenkbrauwen, want het was hem niet recht duidelijk, hoe de oude dame nu plotseling tot dat verhelderde inzicht was gekomen en het trok ook zijn aandacht, dat het traditioneele gefriemel en getikkel met de lange houten breipennen aan een grijze shawl, ditmaal achterwege bleef.

„Pim en Puck maken het ook goed, Nand?" vroeg ze even later.

„Dank U, ja, gelukkig wel. Ze hebben het druk. U weet er alles van. De moderne jeugd heeft buiten de schooltijd en de studie-uren nog zooveel besognes met sportieve experimenten en dat wordt minstens even serieus opgevat als de schoolstudie."

Ze knikte.

„Ja. Ik keur dat heelemaal niet goed. O, daar gaat het lieve kind al," onderbrak ze zichzelf, terwijl ze uit het raam keek en de auto met Maud er in juist voorbij zag gaan „Dag lieve dag lieve . . ." en ze wuifde met heur zakdoek naar Maud, die nu, gekleed in een zeer luchtig zomer toilet je, met haar lachend snoetje voor het geopende raampje knikte. „Nee, ik keur dat heelemaal niet goed", herhaalde ze dan, „ik ben over-

Sluiten