Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weg weten en jij van jouw kant zou ook over mijn domein mogen dolen en er vertoeven wanneer je maar wilde. Je zou er altijd welkom zijn. We zouden elkaar op die domeinen trouwens telkens ontmoeten, we zouden meer doen, we zouden elkaar daar binnenroepen en zoodoende zou er ook voor geen van ons beiden meer sprake kunnen zijn van eenzaamheid, van alleen zijn . .. Begrijp je, Nand, ik . .. Wat wou je doen?"

Paps was nu toch plotseling opgestaan en deed een paar stappen in de kamer.

„Dinges ... e . .. thee zetten," sprak hij dan.

^Och maar, beste jongen..." sprak ze lachend, terwijl ze nu" zelf ook opstond en opvallend kwiek en met elegante heupwiegingen op hem toeliep. „Daar zorg ik toch voorl"

Paps, die was teruggeweken, tot hij bij de theetafel terecht kwam, manoeuvreerde nu met een boog om zijn schoonmoeder heen weer naar zijn patriarchalen stoel bij het raam, blies even de lucht uit zijn bollende wangen en smakte opnieuw zijn pijp aan, welke, mede uit gebrek aan werkelijke belangstelling was uitgegaan.

De douairière van Doesselaer schonk de thee op met alle kenteekenen eener doorwrochte ervaring op het stuk dier handeling.

„Vind jij ook niet, Nand," sprak ze dan, „dat er van een vrouw van goed middelbare leeftijd een veel rustiger sfeer uitgaat dan van een jongere vrouw?"

„Ja, inderdaad," antwoordde Paps, „maar dat vind ik ook

nogal vanzelf sprekend."

„Zeker, zeker," antwoordde ze haastig, terwijl ze in afwachting dat de thee voldoende zou getrokken zijn, op hem toetrad zonder te gaan zitten, „maar ik druk me ook eigenlijk verkeerd uit, jongen," ze legde heur hand vertrouwelijk op zijn schouder „ik bedoel: vind je de sfeer, die er van een vrouw van meer geposeerde leeftijd uitgaat, niet veel aangenamer, veel weldadiger en ten slotte ook veel intiemer, dan de sfeer, die een jonge vrouw om zich schept."

Sluiten