Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Maar in ieder geval," zei Pim, die even naar buiten was geloopen, „er hangen op 't oogenblik nog nergens ijskegels en de spreeuwen zitten nog vroolijk te sjirpen, de thermometer staat op 62 graden Fahrenheit, zoodat de meest verwende Eskimo en de sentimenteelste Boschneger zich buiten lekker

zullen voelen."

„Dan kunnen we het er zeker allemaal op wagen," zei Paps, de eenigszins eigenaardige wijze van Pims aankondiging maar negeerend.

„Doly," zei Oma, terwijl ze, nadat allen waren opgestaan heur arm door dien van Paps haakte en zich zoo naar buiten liet leiden, „wat een uitnemend geslaagd etentje was dat!"

„Ja Nand, dat vind ik ook," zei Granny, die tegelijkertijd zich haakte in Paps' anderen arm. „Jaantje kan toch voortreffelijk koken, hoor, die mag je wel in eere houden."

„Dat doe ik ook, Marva .. . e-dinges ... Bata," antwoordde hij'en hij gevoelde een lichte spijt, dat hij nog geen derden arm disponibel had, daar hij meende op te merken, dat Bets een beetje een verongelijkt gezicht trok en derhalve om het goed te maken: „Bets, hoe is het met Belial!"

„Kwaadaardiger dan. ooit!" antwoordde ze lachend, „de pikeur zei, dat hij in een exécrabel humeur verkeerde; ik zal hem morgen dadelijk op de proef stellen 1"

Even later waren allen gezeten rond een tafel, waaromheen gemakkelijke stoelen waren aangeschoven ; het was een plekje in den tuin met het gezicht op de beukenlaan, dat beschut was voor alle winden, behalve voor den Zuidenwind, doch daar die zich op dezen Zomeravond niet liet gelden, was de atmosferische rust er even groot als binnenshuis.

„Hier zal uw aura toch niet wegwaaien, Oma," zei Pim, die Ma'ud behulpzaam was met het inschenken van de koffie.

„O nee, kind, daar ben ik ook niet bang voor," antwoordde Oma, maar dan wat teleurgesteld tot Paps, die op zijn horloge keek en dan wat plotseling opstond. „Doly, je gaat ons toch niet verlaten?"

Sluiten