Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het dak van de villa rood te kleuren; de roerlooze windwijzer schoot vonken.

„Een zeldzaam mooie avond," sprak Oma, terwijl ze haar oogen ten hemel sloeg, „die roze veertjes aan het firmament, het is als een vlucht flamingo's, die terugkeeren naar hun nesten."

„Paps heeft toevallig altijd mooi weer op zijn verjaardag," zei Puck.

„Toevallig," herhaalde Granny op zachten toon. „Misschien is dat niet heelemaal toevallig . . ."

„Daar komt-ie terug!" riep Pim, toen de glanzing van een auto tusschen de beukenstammen schemerde en er een bekend claxongeluid knerpte.

En inderdaad zwenkte een oogenblik later Paps' wagen door het hek en reed langs het huis naar de garage.

„Nu de verrassing 1" riep Puck met groote oogen van verwachting.

„Er zit nog iemand in!" zei Pim.

„Een gast!" begreep Grootje, die lachend toekeek even als de twee andere grootmoeders.

„Dus een gast, die een verrassing zal zijn voor ons allemaal," sprak Granny.

„In ieder geval geen hondje," zei Puck een beetje teleurgesteld.

„Nee . . begon Oma, maar dan zei ineens niemand meer iets, want ze keken allemaal naar Paps, die bij de garage gekomen, vlug uit de auto wipte, om den wagen heen liep, het portier aan de andere zijde opende en vervolgens zijn hand uitstak ten einde zijn passagier bij het uitstappen behulpzaam te zijn.

„Gut. . . een dame . . fluisterde Puck.

„Wie is dat?" vroeg Pim eveneens fluisterend, terwijl ze Maud aanzag, die alleen maar glimlachte en dan haar schouders ophaalde.

„Maar mijn hemel. . ." mompelde Granny, die haar face k main voor haar oogen zette.

„Waar komt hij daar nu mee aan . . siste Grootje, wier mond daarna open bleef staan.

Sluiten