Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja," viel Grootje bij, „tot nu toe is onze discussie ten minste niet bijster ophelderend geweest. Ferdie's handeling is respectievelijk gequalificeerd als een vloek in een tempel, als een mysterie en als een grapje! Wat schieten we daar nu mee op?"

„U vraagt met welk doel," sprak Granny dan. „Ik meen, dat ik dat toch al gezegd heb! Louter en alleen om eens van gedachten te wisselen over de geschapen situatie en daarbij de vraag onder het oog te zien, of we misschien ook iets kunnen en moeten doen, ten einde de mogelijk minder goede invloeden, welke uit die situatie kunnen voortvloeien, zoowel voor Nand als voor de meisjes, tijdig te bezweren!"

„Ik geloof niet aan die minder goede invloeden op de meisjes," sprak Grootje. „Als die zouden dreigen, dan zou Ferdie die zeker wel bijtijds voorkomen. Pim is trouwens een te gezond en te verstandig meisje, om zich door zoo'n griezelig individutje, hoe dan ook te laten beinvloeden!"

„Puck valt er nog heelemaal buiten," sprak Oma. „Dat is nog een echt onbedorven schoolkind."

Granny knikte.

„En Maud staat zoo ontzaggelijk hoog boven die. . . persoon, dat er van een geestelijke infectie eenvoudig geen sprake kan zijn!"

„Daar volgt dus uit," concludeerde Grootje, „dat we ons voor de meisjes in geen geval bezorgd hoeven te maken."

„Rest de bezorgdheid over Doly," sprak Oma, maar ze haalde meteen glimlachend heur schouders op!

goeie genade, over Ferdie maak ik me heelemaal niet ongerust!" riep Grootje plots hard lachend uit.

„O nee... ik ook niet," zei Granny.

Er viel een stilte, in welke stilte op de drie gelaten der schoonmoeders ietwat geheimzinnige glimlachen zweefden.

„In ieder geval zijn we het er dan over eens," sprak Granny, „dat er feitelijk heelemaal geen reden is, om op welke wijze dan ook, in te grijpen."

„Heelemaal niet!" riep Grootje.

„Hoegenaamd niet," riep Oma.

Sluiten