Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja, ja,. .. ze halen 'r binnen," sprak hij. „Kijk maar, ze nemen de koffer uit de wagen. Verdikke, wat zou dat voor een vrouw wezen ?"

Mevrouw Pardus lachte en ging weer zitten.

„Droom je dadelijk weer van Anschluss ?"

„Droomen," herhaalde hij en hij ging ook weer zitten, trok de koffie naar zich toe. „Ik zal wel wat anders moeten doen dan droomen! Waarachtig, Mien, we zijn tot nu toe altijd netjes gebleven, maar als het dan persé niet meer wil met de Anschluss, dan word ik hotelrat en ga ik gappen in de kamers."

Ze lachte nu luid!

„Niks voor jou, vader! Ik zie je al in zoo'n zwarte maillot door de gangen sluipen. En wat wou je gappen? Juweelen zeker? Of een parelsnoer van een millioen! Heb jij hier al juweelen zien dragen, die de moeite van het gappen waard zouden zijn ? En parelsnoeren ? Hier ditte . .. Ha ha .. ." en ze trok even aan het collier om haar hals. „Een gulden in de Hema! Nee vadertje, ik mag er wel es mee lachen, maar Anschluss, dat is per slot van rekening toch „je". Minimum risico en maximum winst! En die kunst versta je ook. Maar je moet sjans hebben. Och, en dat komt wel, al duurt het nou een beetje langer dan anders! Je had het zoo over Biarritz. Weet je nog wel, dat we daar vier dagen geleefd hebben in het hotel Esplanade zonder een centime op zak. En toch alle dagen sjampie aan tafel! En toen ineens sloeg het om. Ik vond dat biljet van twintig franc in de portiers loge ... weet je nog wel ?"

Hij lachte.

„Of ik dat nog weet. Je vond het in 't geldbakkie van de portier, toen die even naar buiten was geloopen."

„Precies en met die twintig franc won ik er binnen 't uur zeven honderd op de roulette. Elf. . . 't gekke nummer. En subiet plein! En terwijl ik dat won, had jij Anschluss gekregen met die Amerikaan, 't Komt allemaal terecht, vader. Nog koffie? Ze is best. En geef me nog een sigaret en aan de lunch Roederer, denk er om!"

Sluiten