Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

menschen wetenschappelijk studie van die soort dingen maken. Het verschijnsel hoort thuis op het gebied der para-psychologie, maar om er practisch mee te kunnen experimenteeren, is alleen maar veel geduld noodig en, nu ja, een zekere flair."

„Een zekere genialiteit," verbeterde mevrouw van Haemsteede op trotschen toon.

Christiaan haalde zijn schouders op.

„Nou .. . moeder."

„Maar jongen, nu eens wat anders," sprak mevrouw van Haemsteede dan. „Hier mevrouw van Doesselaer, is de naam van het hotel kwijt geraakt, waarin haar schoonzoon en haar kleindochter logeeren. Kun jij er nu niet eens achter komen, welk hotel dat is ?"

Christiaan lachte.

„Dat is nog al geen ingewikkelde opdracht, moeder. Wanneer is uw familie hier gearriveerd, mevrouw van Doesselaer ?"

„Eergisteren."

Christiaan dacht blijkbaar even scherp na, er trokken rimpels in zijn voorhoofd en met zijn duim en zijn wijsvinger omklemde hij zijn kin, terwijl hij zijn hoofd even gebogen hield ; maar dan plots hief hij dat hoofd recht, liet zijn kin los, de rimpels uit zijn voorhoofd verdwenen en hij sprak :

„Dan kunnen we hetgeen we willen weten dadelijk vinden in het laatst verschenen nummer van de Liste des Etrangers. Een oogenblik, ik zal dat blad even halen."

De trotsche moeder schudde het hoofd en keek Christiaan na.

„Ziet U... Weer ineens . .. Even nadenken ... en hij heeft het'."

Mevrouw van Doesselaer knikte.

„Ja, hij is blijkbaar bizonder schrander."

„Och," sprak mevrouw van Haemsteede, „en wat hij nu zegt is op zichzelf niet zoo bizonder, per slot van rekening is het een ei van Columbus. Maar het heele leven is om zoo te zeggen één groote ommelet van Columbuseieren."

„Ja, ja ... " zei mevrouw van Doesselaer.

„Vindt U hem sympathiek ?"

Sluiten