Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„A la bonne heurel" sprak Paps dan met een soort zucht van verlichting. „Het hooge woord is er eindelijk uit!"

„Hoe bedoelt U ?"

„Meneer Pardus, U heeft me straks in een vertrouwelijke bui voorgesteld om te spreken van man tot man."

„Ja zeker," en meneer Pardus' oogen, die even wat twijfelachtig hadden gekeken, glansden weer hoopvol op en lachten.

„Welnu, dat doe ik dan nu ook. Ik hou wel van die soort vertrouwelijkheid. Kijk eens. Als ik uw idee op de juiste waarde zou moeten taxeeren..."

„O, daar valt over te praten, meneer Drent."

„Nee, nee, nee ... ik zeg, als ik die idee van U op de juiste waarde zou moeten taxeeren, dan zou ik die waarde moeten uitdrukken in een heel leelijk woord. Maar ik houd niet van leelijke woorden en ik gebruik ze nooit als ik ze vermijden kan. Ik doe liever iets anders. Ik beschouw het zoo, dat U de beleefdheid heeft gehad om mij even de groeten te brengen van mijn schoonmoeder, mevrouw Volkers. Een beleefdheid, die ik buitengewoon apprecieer, maar," en Paps stond op, „aangezien zoowel uw tijd als mijn tijd bizonder kostbaar is, vind ik het toch maar het beste, daar wederzijdsch nu niet langer beslag op te leggen."

Meneer Pardus stond eveneens op!

„Dus U wijst me de deur ?"

„Dat zal de knecht wel doen," antwoordde Paps. „Dag meneer . . . e . .. !" en met een vriendelijken glimlach, knikte Paps nogeens in het verbijsterde gelaat van meneer Pardus en verliet dan de kamer.

Sluiten