Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Enfin, maar dat heer kwam dan met de ongeloofelijke, maar ware boodschap, dat hij in opdracht van Oma Volkers er achter moest zien te komen, waar wij hier ergens logeerden!"

„Oma Volkers nu weer ? Is dat mensch dan heelemaal stapel ?" kreet Maud.

Paps glimlachte.

„Laat dat zoo zijn. Yet there is method in '// Laten we dat erkennen. Maar gekkewerk of niet, daar moest ik het mijne van hebben. Ik gooide Mr. Pardus, na hem eerst zooveel mogelijk te hebben uitgehoord, in overdrachtelijke zin de deur uit, sprong in de wagen en reed naar dat hotel en ziet, zoodra ik daar in de hal kwam, zag ik daar. .. hou je vast kind!... Granny, Oma en Grootje in een gezellig onderonsje bij elkaar zitten!"

Maud zag haar vader even aan zonder een woord te kunnen uitbrengen.

„Nee toch, Paps 1 Alle drie ? ... Die drie ouwetjes ? . .. "

„Heusch, heusch, heusch 1"

„Maar is dat toch niet verschrikkelijk!" borst Maud plotseling uit, „zulke malloten!"

Paps hief een hand op.

„II jaut que jeunesse se passé, kind!"

„Nee, dat vind ik . .. dat vind ik. .. pijnlijk!" riep Maud.

Paps knikte.

„Is het ook. Ongetwijfeld. Maar dat behoeft voor ons geen bezwaar te zijn. Je kunt het pijnlijke altijd zonder schade voor je goed humeur aanvaarden, als het maar een onderdeel van iets humoristisch is. En dat is het hier. Het geval is overwegend komisch en dan neem je de pijnlijkheid gemakkelijk op de koop toe."

„Nee, dat is mij te philosophisch," sprak Maud. „En heeft die idiote Oma Volkers die inbreker op U afgestuurd ?"

„Ho, ho, geen inbreker. Een chanteur. En een chanteur is altijd een intellectueel, wat een inbreker niet hoeft te zijn en ook meestal niet is! Chantage is per slot van rekening een heel fijn en subtiel werk, inbreken is altijd grof. Voor een

Sluiten