Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nee, nee," antwoordde Christiaan „telepathisch. Hij reageert om zoo te zeggen draadloos op mijn denken."

„O, precies," zei Paps, die er nu niets meer van begreep, doch daar het hem ook niet interesseerde vroeg hij aan Miep : „En kind, hoe is die Kuchen ?"

„Heerlijk, meneer Drent,", antwoordde ze.

Christiaan keek verrast op.

„Drent ?" vroeg hij dan zich tot Paps wendend, want die naam had bij de voorstelling zijn aandacht niet getrokken.

„Pardon ?"

„Is uw naam Drent ?"

„Ja. Heeft U daar bezwaar tegen ?"

„O nee, maar de naam treft me, omdat ik vandaag toevallig nog een meneer Drent ontmoet heb."

„Nou, dat zal dan een broer van meneer zijn," sprak Lucie en ze gaapte weer.

„Dat zou kunnen," sprak Paps.

„Heeft U hier nog een broer ?" vroeg Christiaan.

„Niet dat ik weet. Maar ik ben nogal altruïstisch en beschouw alle menschen tot op een zekere hoogte als mijn broeders en zusters."

„Vindt U me indiscreet ?" vroeg Christiaan.

„Welnee," antwoordde Paps. „Ik hoop, dat U gauw uw hond zult terugvinden."

Christiaan zag Paps wat twijfelend aan.

„Ik voel, dat ik een beetje een vreemde indruk op U maak," sprak hij dan. „Maar dat komt, ik ben eigenlijk detective, wetenschappelijk-detective."

„O, is het dat," zei Paps knikkend.

„Ja, en in die qualiteit had ik van . . . iemand, ik noem natuurlijk nooit mijn opdrachtgeefster, dat is om zoo te zeggen ambtsgeheim, maar ik had dan van iemand, opdracht gekregen om een zekere meneer Drent op te sporen."

„Gut..." zei Maud verrast en ook Miep keek even verschrikt, maar een snelle blik van Paps stelde de beide meisjes gerust.

Sluiten