Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En mevrouw Paling doet me een voorstel, dat ik niet heelemaal begrijp."

„Och?"

„Nee. De bedoeling van haar vraag was, meen ik, of ik er iets voor voelde, om de occulte middelen, waar U van vertelde, nog eens samen te bestudeeren."

„Ja. Maar dan heeft U mevrouw Paling perfect begrepen, mevrouw van Doesselaer."

„Zoudt U denken?"

„Zeker."

„Juist. Maar zouden we daar iets aan hebben?"

Het duurde even voor mevrouw Volkers' antwoord kwam, doch dan zei ze:

„De bedoeling van mevrouw Paling is ook alleen maar, om door onderlinge uitwisseling van gedachten, te trachten, de vraag, die U daar stelt, zoo goed mogelijk te beantwoorden."

„O juist. Och, ik heb er geen bezwaar tegen. Willen we dan maar weer bij U komen in de Empire salon?"

„Nee! Dat vooral niet!" had de stem van mevrouw Volkers plots angstig geklonken.

„Pardon?"

„Ik ... e ... ik vind het beter, dat we bij U komen."

„Bij mij? Waarom?"

„Och ... U is de oudste . .."

„De wat?"

„De oudste."

„O, de oudste" en mevrouw van Doesselaer had even hoorbaar gelachen. „Ja, ja, dat heeft U heel nauwkeurig uitgerekend. Ik ben inderdaad een paar jaar ouder dan U, daar dacht ik niet aan!"

„Dus U vindt het goed?"

„O, ja. Zeker. Dan kan ik als oudste de honneurs waarnemen tegenover de jongeren. Komt U dan om elf uur in Beau Rivage."

„Uitstekend. Waarschuwt U mevrouw Paling?"

Sluiten