Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nee, mevgouw," brauwde Miep nu weer keurig. „Ik ben maag alleen hieg voog een gustkuug."

„Ja, ja," sprak Paps nu, toen hij allerwege stijgende verwondering speurde bij de oude dames, „dat is allemaal mijn schuld, hoor! Er is eenige verwarring, Loekie, omdat ik in een verstrooide bui eenige bizonderheden vertelde over de familie van Manen."

„O, dus die hebben hier dan toch ook gelogeerd?" vroeg mevrouw van Doesselaer.

„Ja zeker, Granny, de van Manens!" riep Maud verlucht uit, „erg aardige menschen, maar die zijn juist gisteren vertrokken."

„Zeker, zeker..." zei Paps en dat is de verwarring, ik kan me best begrijpen, dat jullie er door in de war raakten. Die mevrouw van Manen, dat is die dame met die gekneusde halswervel en dat meisje van Manen, dat heeft haar beenen gebroken!"

„Maar dan begrijp ik er nu heelemaal niets meer van!" riep mevrouw Paling met een schel lachje uit. „Hebben dan de moeder van juffrouw de Jong e n de moeder van het meisje van Manen, allebei een gekneusde halswervel?"

„Watblief?" vroeg Paps, maar dan ineens de blunder begrijpend, welke hij gemaakt had. „Allebei? Ja, zeker! O, gekneusde halswervels, daar hoor je zooveel van in Zwitserland! Dat is aan de orde van de dag! Dat komt hier voor als bij ons kiespijn. Je hebt trouwens overal speciale Halswirbelheilanstalten, de dokters worden er schatrijk van. Maar nu eens een frisscher onderwerp!" vervolgde hij plots op luider toon, want het schoot hem meteen te binnen, dat er nu ook twee meisjes waren met gebroken beenen en straks ook nog twee Pa's op krukken en dat moest nu maar eens uit zijn. „Hoe denken de menschen over een koel glas perzikbowl? Spécialité de la maison!"

Of de drie dames ten opzichte der ongelukken van de familie van Manen en de Jong nu niet meer voor onbegrijpelijkheden stonden, mocht minstens betwijfeld worden, maar van haar

Sluiten