Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tenminste met mijn belangstelling op een veel hooger plan. Ik interesseer me meer voor de occulte verschijnselen, die men in Indië goena-goena noemt!"

„O, schei alsjeblieft uit met die nonsens van goena-goena!" viel mevrouw Paling uit.

„Heeft U er last van gehad?" vroeg Paps.

„O jakkes, dat vind ik ook zulke kinderachtige flauwiteiten!" riep mevrouw van Doesselaer uit.

Mevrouw Volkers zei niets, maar ze maakte even een beweging en ging verzitten.

„Goena-goena," sprak Paps op een ietwat droomerigen toon. „Toch weet ik van een heel frappant geval, dat me verteld is door iemand, die ik nog nooit op een leugen heb betrapt en de verhalen van zulke menschen moet je in eere houden."

„Wat is dat dan?" vroeg mevrouw Volkers gretig.

''Natuurlijk een ongecontroleerd verzinsel!" sneerde mevrouw Paling.

„En in ieder geval een sprookje," sprak mevrouw van Doesselaer op een ietwat verachtelijken toon.

„O Granny, maar sprookjes kunnen zoo mooi zijn," riep

Maud. . „

„Nee, heusch, het is noch een verzinsel, noch een sprookje, zei Paps, „het is even echt gebeurd als het feit, dat we hier zoo genoeglijk bij elkaar zitten.

„Er was op de theeplantage waar die vrind van me werkzaam was, een bizonder mooi theeplukstertje, een inlandsch meisje natuurlijk. Ze heette Oepie. De vader van Oepie hield zooveel van zijn dochter, dat hij elk aanbod om dat dochtertje van hem te koopen, afsloeg, wat in dit geval dus wilde zeggen, dat ze nooit genoeg boden naar zijn zin. Bovendien had Oepie gezegd, dat, als ze werd verkwanseld aan een man, ze er dan van door zou gaan en nooit meer zou terug keeren in haar vaders huis. Ook dat was voor de liefhebbende vader een reden om voorzichtig te zijn met het verkwanselen, want Oepie verdiende als theeplukster heel veel geld. En Oepie

Sluiten