Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En meteen hadden ze toen zoo'n haast om weg te komen, dat ze van angst niet gauw genoeg hun beenen uit de knoop konden krijgen en alle drie ondersteboven rolden. Maar even later waren ze in de grootste verwarring gevlucht. De goenagoena had gewerkt; voor het brein van de opdringerige ouwe Chineezen, was Oepie in iets afzichtelijks veranderd."

Paps zweeg.

„Is het verhaal uit Paps?" vroeg Maud.

„Jawel, mijn dochter."

„Granny, mag ik U dan eens een glas .. zei Maud, die de gevulde glazen op een blad had gezet en nu daarmee rond ging.

Mevrouw van Doesselaer nam er een glas af, lispelde bijna onhoorbaar iets van: „Merci" en zette het glas dan voor zich neer.

„Oma Volkers ..." zei Maud.

„Dank je, kind," zei die wat fluisterend en ze zette haar glas ook voor zich neer.

„Grootje Paling . . ." zei Maud.

„Mag ik bedanken?" vroeg die met een vreemd lachje.

„Och, maar Grootje .. ." zei Maud.

Geen bowl?" vroeg Paps. „Wilt U wat anders?"

„Nee, ik heb heusch nergens behoefte aan," antwoordde ze.

„Paps . . ." zei Maud dan, verder gaande.

„Merci, kind."

„Miepsie," zei Maud, maar dan haastig „Loekie, bedoel ik. Maar voor je neer zetten?"

„Ja, dank je," antwoordde Miep.

„En de moraal van de geschiedenis?" vroeg mevrouw Paling eensklaps met een harde stem.

„De moraal?" herhaalde Paps. „Het is een ware geschiedenis, Mama Paling, en ware geschiedenissen hebben nooit een vooropgezette moraal. Het is enkel een bewijs voor de kracht van goena-goena. Maar dat wil allerminst zeggen, dat er ook uit ware geschiedenissen geen les te putten valt, voor wie daar behoefte aan hebben."

Sluiten