Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar ze langs suisde, door de snelheid niet eens meer lezen en plotseling bekroop haar een gevoel van angst, toen ze overdacht, wat wel de gevolgen zouden zijn, indien er eens iets brak in deze over twee smalle staven voortdenderende ijzermassa.

Ze dacht nooit aan mogelijke ongelukken wanneer ze in haar auto zat, terwijl ze dan toch haar leven toevertrouwde aan de sterkte van een mechanisme, dat in vergelijking met deze bliksemtreinlocomotief maar horlogewerk was.

Maar het rhythmische geluid, dat onder haar weg tikte met den regelmaat van een slagwerkinstrument, had toch ook wel iets vertrouwenwekkends ; ze hoorde er al spoedig een wijsje in, een eentonig en slaperig makend melodietje. . .

En in eens was het toen blijkbaar gebeurd, dat spoorwegongeluk, want ze werd op een brancard weggedragen door drie oude Chineezen met lange staarten en voor de brancard liep mevrouw Volkers in haar Arabisch gewaad met een Indischen jongen naast haar, die een gouden pajong boven haar hoofd hield. Op die pajong stonden groote roode letters, mevrouw van Doesselaer las ze: Goena-goena stond er. En even later zag ze, dat naast de brancard Mr. Pardus liep, eerst kon ze hem niet herkennen, want hij liep in een groenen mist van knoflookdamp, maar een van de Chineezen waaierde dien nevel weg en toen werd alles veel helderder. ,,Wat een toestand" zei mevrouw van Doesselaer en toen begonnen de drie Chineezen gillend te lachen en daarna te zingen, een eentonig lied, maar ze herkende het toch. Het was de Bolero van Ravel. De straat waar ze door gingen was erg druk, op een hoek stond een verkeersagent op een soort schimmel, maar die agent bleek mevrouw Paling te zijn, die erg haar hoofd schudde tegen mevrouw van Doesselaer en om den schimmel heen stonden allemaal jongens in matrozenbroeken. „O ja, daar heb je ze weer," zei mevrouw van Doesselaer, „maar waar is nu die dame in een grijzen heerenbroek?" — „Die zoek ik ook al," zei Christiaan, die nu naast haar op de brancard bleek te liggen, maar kijkt U eens om, dat is nog eens een gezicht?

Sluiten