Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

merkingen en handelingen. .. Veel fijner dan mevrouw Paling met haar mannelijke allures. Nu ja, maar ook die had haar goede en nobele eigenschappen. Les défauts de ses qualités. Zeker, zeker, en dat had toch per slot van rekening iedereen...

Mevrouw van Doesselaer soesde weer wat weg in zacht vriendelijke gevoelens jegens de geheele menschheid, ze had vannacht in Basel niet veel geslapen en nu dommelde ze zoo maar loomzalig in zonder benauwende visioenen.

Ze schrok wakker van den kelner met een bel, die door de zijgang liep en waarschuwde „Bitte Platz nehmen fuer das Mittagessen!"

„Mittagessen?" Ze keek verwonderd naar buiten en dan op haar horloge. Kwart over twaalf. Ze lachte vergenoegd. Dan had ze een heele poos geslapen. Maar ze voelde zich ook heerlijk opgefrischt en uitgerust.

Ze was een der eersten in den Speisewagen; de Ober geleidde haar naar een tafeltje voor vier.

„Sind die andere Platze frei?" vroeg ze.

„Nein, es ist Alles besetzt."

Ze reed vooruit, keek op het frissche servet, het menu stond tegen een wijnglas, ze nam het op, liet haar face a main uitspringen en begon te lezen.

Doch ze had die lezing nog niet voltooid, toen de Ober iemand den stoel naast den hare als plaats aanwees.

Mevrouw van Doesselaer keek even terzijde.

„Nee . . . maar!" kreet ze verbaasd.

„Och, mevrouw van Doesselaer!"

„Mevrouw Paling! U hier?"

„Ook op de terugreis?"

„Ja zeker, sedert gisteren!"

„En niet per auto?"

„Die is defect."

„Och, hoe toevallig, dat we elkaar hier treffen."

„En aan hetzelfde tafeltje!" en mevrouw van Doesselaer lachte vergenoegd.

Sluiten