Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het hem zichtbaar een schier bovenmenschelijke krachtsinspanning.

„Mijn vrouw is misschien de beste vrouw, die er op heel de wereld te vinden is, in ieder geval, een betere is er niet. Indien er een concours zou worden gehouden, niet van uiterlijke, maar van innerlijke schoonheden, och, ik heb haar dat al zoo vaak gezegd," vervolgde hij op een soort smartelijken schertstoon, „als er zoo'n concours zou worden gehouden, dan zou mijn vrouw niet worden: Miss Holland maar Miss Universum I Maar ze heeft één fout, ze is erfelijk belast met een onverwoestbare passie voor het spel! De gedachte aan het spel laat haar geen oogenblik met rust. Ze heeft alle bestaande systemen bestudeerd, van de roulette, van het baccarat, kortom van alles wat maar spel heet; ze is een der meest bekende figuren in alle Casino's van Europa!"

„Maar," onderbrak hem mevrouw Paling. „In Interlaken is toch geen roulette! En baccarat wordt er zeker niet gespeeld."

„U denkt aan de Kursaal, dat Boule-spelletje!" antwoordde meneer Pardus. „Och, mevrouw, dat beschouwt een beroepsspeler zooals mijn goede vrouw helaas bijna is geworden, als een soort ganzebord. Maar wie wil, krijgt maar al te gemakkelijk toegang tot een of andere cercle intime. Roulette en baccarat worden ten slotte overal gespeeld, in ons land evengoed als in het buitenland. In Amsterdam, in den Haag en op Scheveningen kunt U even goed roulette spelen als in Monte Carlo. Als men de adressen maar weet! Enfin, ik dwaal af, maar U begrijpt nu wel wat er gebeurd is. Ondanks mijn smeekbeden, ik had nog zoo gezegd : Kind, begin toch niet weer ! Het brengt niets als onrust en ellende. En als het jou dan te machtig wordt, denk dan toch ook eens aan mij . . ."

Meneer Pardus zweeg wijl het spreken hem blijkbaar plotseling moeilijk werd, hij knipperde vreemd met zijn oogen, snoot zijn neus, schudde zijn hoofd.

„En toch ging ze weer. . .", zei mevrouw van Doesselaer, die erg, wat men noemt in het verhaal was.

Sluiten