Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wandelend door de zijgangen, blies met welgevallen de geurige wolkjes van zijn fijne sigaar uit en bereikte ten slotte weer de coupé, in welke hij zijn gade had achtergelaten.

Ze zat er in een dichten blauwen mist van sigarettenrook.

„Zoo, zoo . . . Hat's geschmeckt?"

„Buitengewoon, kind. Een glaasje panje er bij gedronken en een havanna tot besluit. . .1"

„Mensch!" kreet ze. „Wat kostte je dat?"

Hij lachte.

„Nou dacht ik toch, dat je wijzer was! Kosten! Wie praat er van kosten? Denk je dat ik met zeven mark veertig in mijn zak Sekt kan drinken en havanna's rooken?"

„Anschlussie?"

,,'n Kleintje, maar een lekkertje! Hè, hè ..." en meneer Pardus ging tegenover zijn vrouw zitten, haalde uit den mouw van zijn colbert eerst een vork, mes en lepel van het Speisewagencouvert, reikte dit haar toe. „Madame est servie!" sprak hij lachend en dan, terwijl hij de pakjes van het vetvrije papier uit zijn zak haalde en die naast haar neerlegde. „Turbot, Sauce Riche, Pommes de Terre a la ere me . . . Escaloppe de Veau, Haricots verts coupés, pommes sautés . . . dessert was te zacht. . Fruits . . en hij haalde de perzik en den sinaasappel uit zijn zak.

„Goed zoo, vader" prees ze, terwijl ze het pakje met de visch opende en dan een ietwat vies gezicht trok. ,,'n Pietsie kladderadatsch . . ." misprees ze, doch dan proevend. „O, maar de smaak is goed. Volgende keer ga ik eens eten en dan krijg jij de kliederige gapsies vader. Maar lekker is het hoor, daar valt niks van te zeggen. Ik was gewoon uitgehongerd!"

Hij knikte haar lachend toe.

„Wist ik toch wel, me kind. Die akeligheid van de kreeftenmayonnaise was maar een flauwsie, hé?"

Ze gaf hem een knipoogje.

„En?" vroeg ze dan. „Ook nog cash?"

Hij zette een wat kleineerenden tuitmond.

,,'n Ratjetoe van Hollandsch, Zwitsersch en Duitsch, met wat ik nog had, zoowat dertig pop Hollandsch bij mekaar."

Sluiten