Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Door het linker tuinhek stapte juist een dame naar binnen, gekleed in een keurig modieus mantelpak met een coquet hoedje op het hoofd.

„Wie is dat?" vroeg Pim verbaasd.

„Zie je 't niet?" vroeg haar vader lachend.

„Nee . .. Grootje!" kreet Pim.

„Zeker, Grootje en niemand anders. Ze voelt er blijkbaar ook niet voor om op den duur met Worcestershire-sauce de jus van haar leven te bederven!"

„Maar Paps!" riep Pim. „U wordt literair!"

„Daarvoor mogen de drie grootmoeders me behoeden!" antwoordde hij lachend. „Maar toe kind, loop jij de jouwe nu maar eens hartelijk tegemoet! Dat hoort bij dit costuum. Maar ho! Wuif haar eerst eens toe, net als ik!"

En Paps zwaaide met zijn hand naar mevrouw Paling en Pim wuifde met haar boek en liep dan op een draf de kamer uit!

Dien Woensdagmiddag had Paps Mijntje gebeld en toen het meisje binnentrad vroeg hij :

„Weet je ook waar Puck ergens zit?"

Mijntje lachte wat verlegen en kleurde een beetje.

„In 't schuurtje, meneer, maar ik mocht het niet zeggen!"

„Wat voeren ze uit?"

„Ze hebben zich verkleed en ik geloof, dat ze zeien, dat ze met lucifers gingen spelen."

Paps trok bedenkelijk zijn wenkbrauwen op.

„Willen ze brand gaan stichten?"

„Dat denk ik toch niet, meneer. Mientje heeft twee vleugels van een geslachte haan aan haar schouders vastgemaakt en ze hebben allebei zwarte gezichten."

„Vleugels?" herhaalde Paps. „En met lucifers spelen. O, dan begrijp ik het wel. Maar ga er even heen en zeg aan Puck, dat ik absoluut wil, dat ze dadelijk even hier komt. En . . . e . . . zeg er maar bij, dat ik ze daareven gehoord heb toen ik langs het schuurtje liep. Dan word jij niet voor een verrader aangezien!"

Sluiten