Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iet drinken wil, of het uitstreken wnn u 1 i .

— uc nuiiu riuur net qe-

wenschte voorwerp. Aangezien op het nakomen van deze voorwaarden veelal bevrediging volgt, kent het kind zich de macht toe van eenjoovenaar, die door het uitvoeren van bepaalde, magische gebaren alles kan bereiken. Ferenczi noemde deze phase de „Periode der Allmacht mit Hilfe magischer Gebarden Met de ervaring, dat het niet voldoende is zich het gewenschte voor te stellen, treedt tevens het bewustzijn op van de aanwezigheid van de buitenwereld, de realiteit. Tevoren stond het kind geheel onder den invloed van het „Lustprinzip", van nu af moet het ook rekening gaan houden met wat Freud noemt het „Realitatsprinzip". Van dit oogen-

ik af maakt het kind gebruik van zijn zintuigen om die realiteit en de eigenschappen ervan te leeren kennen. Het wordt, zoo zegt Freud, opmerkzaam, prent zich het opgemerkte in,' ontoudt het. Tot een van de eerste dingen, die het onthoudt, behoort de wijze, waarop het de omgeving op zijn wenschen attent kan maken.

Tenslotte de „Periode der Allmacht mit Hilfe magischer Worte , waarin het kind dnt nr-, —i

• uPI unaMicK.Bn vun een woora

het biibehoorende object meestal direct verkrijgt, meent, dat et uitspreken van het woord voorwaarde is voor het verkriiqen van het gewenschte.

Freud heeft er op gewezen, dat er een groote overeenkomst bestaat tusschen bepaalde geestesuitingen van primitieven met de bovenbeschreven almachtsbelevingen van het jonge kind In zijn werk „Animismus, Magie und Allmacht der Gedanken" M * beschrijft hij de merkwaardigheden van natuur- en wereldbeschouwing en de hierop gebaseerde handelingen van in onzen tijd levende en van historische primitieve volkeren. Deze volkeren behooren tot de zoogenaamde Animisten, hetgeen beteekent, dat zij zich de wereld bevolkt denken door hen

goea- ot kwaadgezinde geesten en demonen, die de natuur beheerschen. Niet alleen planten en dieren, maar ook levenlooze voorwerpen zijn door deze geesten bezield en ook in

--Y

') S. Freud: Ges. Schr., Bd. X, blz. 93 e. v.

Sluiten