Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De eerste, die van deze opvattingen in de practijk een systematisch gebruik maakte, is de kinderanalytica Melanie Klein Zij is, mede op grond van haar ervaringen u. de practijk, tot de overtuiging gekomen, dat het spel, voora bij het analyseeren van zeer jonge kinderen met een nog ge brekkig spraakvermogen, geheel in de plaats an re en

onntogeliik, nog niet O, slecht sprekende kinderen te analyseeren. Bij den volwassene doet men dit, zooals bekend, aan de hand van vr„e invallen uitgaande van een droom, Fehlhandlungen of phantasieen. De vrife invallen stellen den analyticus in staat de onbewuste betekenis van een droom enz. aan den patiënt uit te leggen z q te duiden De onbewuste wenschen van den patiënt worden afdus blwust gemaakt. Daardoor wordt hij in z,,n

verdrongen driftuitingen bewust te verwerken, even ue oordeelen of te sublimeeren. De pathogene werking, verdrongene had, wordt hiermee opgeheven

Het spreekt vanzelf, dat het spreken hierbij een u.terst b lanarijke rol speelt. Wanneer de patiënt zi|n droomen, phanta S"t„ associaties nie, vertelt, kon de analyticus nietsva het onbewuste von zi'm patiënt leeren kennen en dus lans» dezen weg niet tot diens genezing bqdragen. Even ™achtel°°s stond men^ vroeger tegenover het

zelfs indien het al eenigszins spreken kan, tot assoc ee qeregeld vertellen van droomen en phantasieen niet in staat fs Freud zei hierover dan ook in de „Geschichte e.ner infantilen Neurose"1): „Die Analyse, die man am neurotischen

Kinde selbst vollzieht kann nicht sehr inhaltsreich sein; ma

muss dem Kinde zuviei Worte und CSedanken uw,rd

vielleicht doch die «eisten Schichten undurchdringl.ch fur

^^angez'ien'echter handelingen oorspronkelijker geestesuitingen ziin don woorden, meende Melanie Klein aon de spel handelingen van het kind, aan het ageerend uiten dus van

') S. Freud : Ges. Schr., Bd. VIII, blz. 440.

Sluiten