Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wmmmmmm

zeer de vraag. Immers het bijna dagelijksche, vertrouwelijke contact gedurende 1 a 2 jaar met een vrouw, die voor het kind niet alleen een autoriteit, maar die, doordat zij het kind op geenerlei wijze in zijn spelhandelingen en uitingen beperkt, ongetwijfeld ook een dierbare, vertrouwde beschermster is, moet op zich zelf reeds een heilzamen invloed hebben. Door haar vriendelijke houding, ook tegenover onhebbelijk of agressief gedrag van het kind, worden schuldgevoelens en angsten verminderd. Ook is zij voor het kind een dankbaar identificatieobject, zoodat ook langs dezen weg beinvloeding plaats vindt.

Bovendien dringt zich de vraag op, of het geheel onbelemmerde, onbecritiseerde vrije spel als zoodanig niet reeds verlichtend werkt, omdat het de mogelijkheid biedt, de affecten te assimileeren.

Dit alles neemt echter niet weg, dat het duiden van groot belang is en bij de behandeling van het kleine kind niet gemist kan worden. O. i. zouden echter de waarde en de invloed van duidingen aan kleine kinderen veel grooter zijn, wanneer het mogelijk was, het kind de beteekenis van een bepaald, door hemzelf in verhulden vorm gespeeld spel, bewust te maken, niet door middel van woorden, doch met behulp van spelhandelingen. De inhoud van de anders mondeling gegeven duiding zou in dit geval dus „geacteerd" moeten worden, eventueel toegelicht door enkele woorden. De handeling zou echter hoofdzaak moeten zijn. Op deze wijze ziet het kind zijn onbewuste conflicten zich onder zijn oogen afspelen. Zoo zou op verkeerd, gebrekkig of in het geheel niet begrijpen van een duiding o.i. veel minder kans bestaan. Toen ons meer en meer bleek, dat elke, eenigszins gecompliceerde mondelinge duiding, althans voor 2 a 3-jarigen, volkomen onbegrijpelijk was, — ook al pasten wij ons zooveel mogelijk bij de taalontwikkeling van het kind aan — vatten wij het plan op,tot gespeelde duidingen over te gaan. Daar wij de laatste maanden echter geen 2 a 3-jarige patiëntjes méér in behandeling kregen, hadden wij hiertoe slechts éénmaal gelegenheid en wel bij Jopie [geval 2), die echter wegens ziekte van haar moeder kort nadien niet meer ter behandeling komen kon. ' Om deze reden hebben wij nog geen oordeel over de practische uitvoer-

SmtHMH

Sluiten