Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

Onder invloed van den herhaaldwang speelt zij telkens de daarmee samenhangende spelletjes. Eenerzijds kon ze daardoor haar affecten assimileeren, anderzijds haar in de werkelijkheid onvervulbare wenschen in de phantasie als gerealiseerd beleven.

GEVAL III.

Als H e n n y ter behandeling komt is hij 3 jaar en 7 maanden oud. Zijn moeder consulteert ons, omdat haar kind sedert den leeftijd van 1 jaar en 5 maanden tejkens aanvalletjes heeft. Vanaf zijn derde jaar, ongeveer sedert de geboorte van zijn zusje, lijdt hij bovendien aan slaapstoornissen. De aanvallen verloopen als volgt: hij valt bewusteloos op den grond, meestal achterover, spreekt wartaal, grijpt naar moeders gezicht, wordt blauw, knarsetandt soms, draait met zijn oogen, zucht en komt dan weer tot bewustzijn. Hij krijgt deze aanvallen alleen, nadat hij iets onaangenaams heeft ondervonden, na zich pijn te hebben gedaan, na een verbod of een weigering, wanneer een stuk speelgoed „niet wil zooals hij het wil", etc., meestal echter nadat hij gevallen is. Dan staat hij huilend weer op,

om daarna bewusteloos achterover te vallen. De aanvallen herhalen zich 4 tot 5 maal daags. Er is hier sprake van z.g. affectepileptische aanvallen, die als conversie-hysterische verschijnselen moeten worden aewaardeerd. Gedurende de eerste

1/^ behandelinasuren vroeaen wii herhaaldeliik nnn Hr mnerW of

er soms 'e^s bijzonders gebeurd was vlak voor den eersten 4/^ aanval. Steeds luidde het antwoord: „Hij is alleen maar ge-

» J vaIlen . Eerst gedurende het 11 de behandelingsuur biechtte zij r zich zelf op, dat zij een onjuiste voorstelling van de aan-

V V, s leidin9 gegeven had, omdat zij zich daarvoor schaamde, sr Zooals gezegd was H e n n y toen l jaar en 5 maanden oud.

JC^T Hij hing in dien tijd heel erg aan zijn moeder, liep haar, terwijl

1 zij het huishouden deed, steeds overal na en liet haar geen

_JL • oogenblik met rust. Toen op een morgen de voordeurbel ging

. -I _l _ I I- I •• I I

om uc iiiucuci wnue upenaoen, nep ni| naar weer voor ae voeten. Zij was daardoor geprikkeld, zei geirriteerd: „vervelende jongen, ga toch opzij" en duwde hem zoo hardhandig weg,

Sluiten