Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tafel en -stoelen moeizaam naar het midden van de kamer. Mompelt daarbij zooiets als: „Nou zijn ze uit", sleept daarop de meubels weer terug naar den hoek van de kamer en mompelt: „Thuis". Hij geeft op verzoeken om verklaring van zijn doen geen antwoord, want hij is te zeer verdiept in zijn spel. Het heeft, geloof ik, iets te maken met uitgaan en thuiskomen van de kinderen. Hierop neemt hij de schaar en nu gaat vader Henny de kinderen slachten, „omdat ze vader geslagen hebben!" Eén kind wordt echter gespaard! Op de vraag waar ze vader geslagen hebben, wijst Henny vagelijk, met een draaiende handbeweging langs zijn buik. „Waar precies?" Hij wijst steeds lager, tot zijn handje beschermend over zijn genitalia wordt gelegd. „Daar!" zegt hij. Als wraak voor de slechte impulsen der zoons straft de vader hen dus met den dood, slacht ze, legt ze op den brandstapel. Het eene, gespaarde kind, — gespaard „omdat hij vader niet geslagen heeft" — mag naar den brandstapel kijken en na afloop met vader mee uit varen gaan. Intusschen sissen en jammeren de arme slachtoffers. „Vader gaat ze straks opeten" zegt hij angstig. Deze heele spelepisode wordt vol angst, aarzelend uitgevoerd, zonder eenig leedvermaak. Dit spel is dus een pendant van het vorige spel; toen werden de vaders door den zoon gedood (d.w.z. door Henny, die de executie uitvoerde), nu neemt de vader wraak op dezen snooden zoon. Op de vraag „Ben je bang, dat jouw echte vader je zoo zal doodmaken?" antwoordt hij angstig: „Ja, want hij slaat Henny". Verdere vragen negeert hij volkomen. Opvallend is, dat de passieve, lijdende partij steeds bestaat uit 4 of 5 poppen, die allemaal denzelfden persoon voorstellen. Met welke bedoeling dit gebeurt, daarop zullen wij later terug komen.

9de behandelingsuur (na 2 maanden weggebleven te zijn door vacantie en ziekte).

Verloop: Hij heeft weer geregeld, bijna eiken dag, aanvallen gehad, als regel na een teleurstelling (een verbod, een omgevallen vliegende-Hollander, een „pijntje"). Dan ging hij huilen, maakte den indruk van machtelooze woede en was na den aanval alles weer vergeten. Hij heeft echter ongestoord

Sluiten