Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sla ik je, hoor! Echt waar!" Ineens houdt hij er echter mee op, met een angstig gezicht, waarschijnlijk omdat hij bang is, dat ik hem plotseling zal straffen voor zijn agressief optreden.

6de behandelingsuur.

Verloop: Zijn moeder heeft hem op ons aandringen nauwkeuriger geobserveerd en opgemerkt, dat de tic-verschijnselen en de masturbatorische handelingen elkaar afwisselen. Op dagen dat hij masturbeert, heeft hij geen tics en omgekeerd. Zijn slaap is nu rustig.

Spel: Bij binnenkomst uit hij critiek op de nieuwe autotjes: „Pf, die hebben niet eens een machine". Over enkele nieuwe tafeltjes en stoeltjes, die blijkbaar in zijn smaak vallen, geen woord. Hij zet het uit angst onderbroken spel van den vorigen keer voort: „U is weer moeder en ik vader, vooruit. Wat doet U als ik U sla? Slaat U terug?" — „Nee, ik sla nooit". — „En als ik alles kapot gooi en trap?" — „Dan ook niet, dan stuur ik je, als het te erg wordt, naar huis". — Nu gaat hij na, of ik het meen en gilt: „Doe wat ik je zeg, wijf, zet binnen 10 tellen de wagens van dien trein achter elkaar. Als je niet klaar bent, sla ik je, echt hoor!" Hij telt zóó, dat ik het net niet klaar krijg en slaat me dan fiks op mijn hand. Geen protest mijnerzijds. Slaat weer. „Doet het pijn?" vraagt hij. — „Niet erg". — „Sla je terug?" — „Nee". — „Ik sla op je been, hoor en op je hoofd!" Als hij er aanstalten toe maakt, leid ik hem af. Het zou anders te riskant worden. Dan trapt hij al het speelgoed door elkaar. Pakt een celluloid popje op, rukt er met een tevreden lachje alle ledematen van af en knijpt het „dood". „Zoo zou je ook wel met je broertje willen doen, hè?" „Nou", zegt hij, „maar die is nou eenmaal niet van speelgoed!" Daarna rijdt hij weer rond met de treinen en autos, die in een lange reeks achter elkaar gebonden zijn. Gaat ineens op den grond zitten en pakt de takelauto op. Achter op dit autotje is een takeltje aangebracht, in den vorm van een klosje, waarom het takeltouw opgewonden kan worden. Een eenvoudig systeem dus, waarvan hij de werking zeer goed begrijpt. Hij windt echter peinzend den draad om het klosje steeds op en af en zegt ten slotte: „Hoe werkt dat toch, ik zou wel

Sluiten