Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10de behandelingsuur.

Verloop: Hij heeft éénmaal gebedwaterd. De tic-verschijnselen zijn zelden opgemerkt. Zijn broertje heeft hij af en toe „per ongeluk" pijn gedaan. Overigens heeft hij zich rustig gedragen.

Spel: Geen bijzonderheden.

11de behandelingsuur (14 dagen later).

Verloop: Hij heeft geen tics meer vertoond, wel af en toe in bed gewaterd, namelijk, wanneer de vader den geheelen

dag thuis is gebleven. „Wat doe je, als ik doe?" is de

vraag, die telkens uitdagend aan den vader wordt gesteld.

Spel: Hij demonstreert in den waschbak een door kaarswarmte gedreven bootje en vertelt daarbij, dat hij vanochtend, toen hij wakker werd, het nèt in zijn broek gedaan had. „Het was nog warm", zegt hij, „en ik heb gedroomd". — „Waarvan?" — Geen antwoord — „Van paarden?" — „Nee". — Van fietsen?" — „Nee". — „Van vuur?" — „Ja" Hem wordt de duiding gegeven, dat hij waarschijnlijk geplast heeft, om dat vuur te blusschen. Even later vraagt hij een autotje cadeau. Als hem dat geweigerd wordt, is hij zóó woedend, dat hij plotseling als een wildeman op me. afvliegt, me slaat, trapt en stompt en tenslotte m'n hand openkrabt.

12de behandelingsuur (een maand later).

Verloop: De laatste week heeft hij 4 maal in bed gewaterd, na 3 weken droog te zijn geweest. Verder is hij lastig, druk en agressief, voornamelijk tegenover zijn broertje.

Spel: Hij vraagt weer van alles cadeau. Op mijn weigering wordt hij weer woedend. Hij trapt en slaat me in wilde drift. Als wij hem duiden, dat hij eigenlijk zoo vreeselijk boos is op moeder, omdat zij ook lief is tegen vader en Hansje, bedaart hij onmiddellijk. Uit zijn verdere reacties blijkt, dat hier inderdaad sprake is van een overdracht op mij van tegen zijn moeder bedoelde agressiviteit. Huilerig zegt hij: „Ik wil niet, dat er nog meer kinderen hier komen spelen bij U. Ik wil iederen dag komen en niet zoo'n enkel keertje en als dat niet kan, dan toch twee of drie keer in een week". Dan wil hij zich ineens

Sluiten