Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I Op het eiland der Pinguins , vocrman

eens het voorrecht heeft gehad, 's avonds een keertje mee te mogen naar de grote onverlichte zaal om de haringen bij avond te bekijken, zal die aanblik niet licht vergeten. Het is sprookjesachtig mooi, de stille donkere zaal met alleen wat zacht watergeruis en dan dat ene schemerig verlichte bassin, waar die slanke vissengedaanten al of niet in een school zwemmend zonder ophouden aan je voorbijgaan, bij het keren telkens even zilverig oplichtend. Het is, of er niets anders meer bestaat, of die haringen altijd zo door zullen zwemmen, een schoon, levend perpetuum mobile. Zoals de haringen in scholen voorkomen, dus sociaal levende dieren zijn, zo is de Snoek (72) een op zich zelf levende rover. Tussen de stengels der waterplanten, waar scholen vorentjes voorbij zwemmen, blijft hij even roerloos „staan”, als een tijger roerloos gedoken ligt tussen de alang-alang of in de jungle. Pijlsnel schiet hij dan plotseling te voorschijn. Van nature jaagt de snoek alleen op bewegende prooi. Terwijl de haring een torpedomodel heeft, bezit de snoek een pijlvormig lichaam.

Ook onder de water-insecten komen mooie gestroomlijnde exemplaren voor. Kijk maar naar de Bruingerande V/ater roof kever (70) in ons Insectarium.

Nu gaan wij eens zoeken naar de stroomlijners onder de grond, wier bijzondere lichaamsvorm verband houdt met aanpassing aan een gravende leefwijze. We zouden kunnen

Sluiten