Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

INLEIDING.

Door de enorme uitbreiding en vergemakkelijking van het wereldverkeer gedurende de laatste honderd jaar, kan vrijwel iedereen zich tegenwoordig een bezoek ' aan vreemde landen veroorloven. En mits men ook werkelijk die landen bezoekt en niet alleen de hotels, zal men zich bevrijd gaan voelen van het al te nauw corset der gewoonten, en het moedige plan om thuis eenige nieuwe gebruiken in te voeren of oude te wijzigen, zal ook tot de meebrengsels behooren. Het is niet meer alles gek, wat anders is dan thuis. Maar tevens zal men er zich voor moeten hoeden, niet klakkeloos dat in te voeren wat hier niet past.

Volksgewoonten, ook de keuken van een land, zijn immers niet willekeurig, maar bepaald door factoren als volksaard, bodem en klimaat. Een volk dat gemakkelijk en luchtig leeft, zooals b.v. het Fransche, houdt van lichte spijzen; andere volken, die zwaar öp de hand zijn, zooals b.v. de Duitschers, gebruiken graag stevigen, gro ven kost. De nuchtere Noord-Amerikaan eet een groot deel van zijn voedsel in bevroren of bijna bevroren toestand. De temperamentvolle Italianen en Spanjaarden echter (evenals de Joden) kruiden hun voedsel graag met doordringende kruiden als knoflook en ui.

Hoe verschillend uit zich ook de aard van een volk in de houding ten opzichte van het bereiden en gebruiken van het voedsel! Op onze culinaire wereldreis vinden wij oostwaarts steeds grooter rust, toewijding en oude wijsheid bij het bereiden van het voedsel; tijd en moeite zijn nooit te veel; terwijl westwaarts het koken steeds mechanischer en haastiger wordt: de Rus verzorgt zijn kwas, de Chinees zijn tsing tsiang met wekenlang geduld; de Amerikaansche huisvrouw koopt haar

Sluiten