Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE KEUKEN VAN CHINA.

Er is zeker geen land ter wereld waar de god van den huiselijken haard zooveel eerbewijzen geniet als in China. Vele plechtigheden hebben plaats ter eere van hem, Tsao Wang, en het vuur van den keukenhaard mag dan ook door niets verontreinigd worden. Oorspronkelijk kwamen dit ceremonieel en dit ontzag voort uit die, welke het vuur der alchemisten golden. Bestaat er ook geen sterke overeenkomst tusschen beide? Reeds ten tijde van Kong-foe-tse bestond het befaamde keukenboek Li-ki, dat zoowel practische aanwijzingen en recepten geeft als verhandelingen over tafelceremoniën. Er zijn dan ook vele dingen welke de vreemdeling die voor den eersten keer aan een Chineeschen maaltijd aanzit, moet weten. Als uw buurman aan tafel u met zijn eetstokjes de lekkerste mootjes op het bord legt, behoort ge te bedanken en de beleefdheid te retoumeeren. Ook zou het niet beleefd geacht worden als ge u aan het eind van den maaltijd niet in het koor van oprispingen mengde.

’s Lands wijs, ’s lands eer. De Chineezen hechten niet aan hygiëne volgens onze begrippen, maar geen moeite is hun te veel om die zeer bijzondere gerechten samen te stellen, die vrijwel elke wereldreiziger ten slotte tot de conclusie brengen, dat men toch nergens zoo lekker eet als in China. Dat het mogelijk is, diners van honderd en meer gangen te verorberen zonder nadeelige gevolgen voor de spijsvertering, komt door de uitgezóchte samenstelling der gerechten en het kruiden der spijzen met passende kruiderijen, vooral ui en gember te zamen. Een rijke Chinees gebruikt gewoonlijk ca. 22 gangen, hoogwaardigheidsbekleders

Wat de pot schaft 8

Sluiten