Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaardbaar is staat o.i. wel vast. Zoo juist bleek, hoeveel verkeersongevallen er door voetgangers veroorzaakt worden ; de door de fietsers veroorzaakte aanrijdingen zijn nog veel talrijker. Moeten nu al deze schuldige voetgangers en fietsers, die wellicht den dood of verminking van den automobilist veroorzaakt hebben, van dezen een gratis ongevallenverzekering toegewezen krijgen ? En hoe zit het dan met de verhaalsrechten van den automobilist op den schuldigen fietser ? Zou het dan geen aanbeveling verdienen, om de ergste onbillijkheden van dit systeem weg te nemen door. . den automobilist een directe actie te geven op zijn ongevallenverzekeraar, teneinde de voor den fietser bestemde schadepenningen te kunnen verkrijgen ? ! Met deze door den automobilist gesloten ongevallenverzekering komt men slechts van kwaad tot erger.

In elk geval meenen wij met het bovenstaande voldoende te hebben aangetoond, dat het doel, dat men zich voorstelt te bereiken met de, al of niet op de verplichte W.A.-verzekering gebaseerde directe actie, in werkelijkheid niet te bereiken is, en dat het consequent doorvoeren van de billijkheidsargumenten van de „directe actionnisten" ad absurdum voert.

Na de strekking en het nut van de directe actie te hebben onderzocht zouden wij nog willen nagaan, hoe deze directe actie functionneert.

Een juridische grondslag is deze actie, naar reeds eerder bleek *), ten eenenmale ontzegd. Het toekennen van een voorrecht behoeft nog niet, gelijk men in Frankrijk beweerd heeft, de directe actie met zich te brengen. Van een beding ten behoeve van een derde is geen sprake ; men verzekert zichzelf, en bedingt niets voor iemand anders, wie het dan ook zij ; hoogstens is het de assuradeur, die bedingt, dat hij desvedangd (d.w.z. wanneer door hem, den assuradeur, verlangd) aan den derde kan uitbetalen 2). Iets meer gelijkenis vertoont de W.A.-verzekering met de verzekering voor rekening van hem die het aangaat ; maar bij nader inzien is deze gelijkenis slechts zeer oppervlakkig ; immers, met de verzekering ,,pour compte" geeft men aan, dat „de verzekering misschien niet den verzekerde zelf aangaat, doch voor rekening van derden is gesloten, en dat zulks misschien ingevolge, misschien zonder lastgeving geschiedt" 3).

Bij de W.A.-verzekering is het belang gelegen in het intact houden van het vermogen van den verzekerde ; hij verzekert zichzelf tegen bepaalde vermogenschade ; de verzekering is niet voor

1) Men zie hierboven blz. 155, v.

2) Ook zonder uitdrukkelijk beding trouwens zou de verzekeraar den derde kunnen betalen; arg. ex. art. 1418 B.W.

3) Dorhout Mees, blz. 134.

Sluiten