Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Later werd dus materieele waarheid voorwerp van onderzoek, dat „ex officio", ambtshalve, werd ingesteld. Een aanklacht was niet meer vereischt. De fama publica nam hare plaats in.

Nee illud etiam improbamus, quod licet contra eum nullus accusator legitimus appareret, ex officio tuo tamen (fama publica deferente) voluisti plenius inquirere veritatem. (cap. X, X de purg. can. V, XXXIV.)

F. ZECHBAUER 92) gaf de plaatsgevonden verandering aldus aan:

Pabst Innocenz III war es, der durch seine Reform des Kanonischen Strafverfahrens das Zeichen gab, mit der absoluten Herrschaft des Anklagegedankens zu brechen.

Deze verandering van zeer ingrijpenden aard werd door Innocentius III ook in het Canonieke recht vastgelegd. De le titel van het vijfde boek der Decretalen-verzameling die aanvankelijk luidde: ,,De accusationibus", werd sindsdien veranderd in ,,De accusationibus, inquisitionibus et denunciationibus". Zeer nauwkeurig zijn de verschillende strafprocesvormen, in het Canonieke recht in gebruik, door hem vermeld, deels zooals hij ze vond, deels zelf maakte. In cap. 31, X, de simon. (V, tit. 3) van het jaar 1199, en cap. 24, X, de accus. (V, tit. 1) zegt hij:

... Contra quos (ut de notoriis excessibus taceatur) etsi tribus modis procedi possit, per accusationem videlicet, denunciationem, 6 inquisitionem ipsorum: (Zie hiernaast, cap. XXXI.)

Hier ontbreekt de exceptio, omdat deze niet tot correctio leidt. In c. 16, X, de accus. (V, tit. 3) van 1203 zegt hij:

tribus modis valet crimen opponi, denuntiando, excipiendo et accusando.

Hier ontbreken notoria en inquisitio omdat hij alleen diè manieren wil aangeven waarop men iemands misdrijf kan aanbrengen. Combineeren wij deze twee plaatsen, dan krijgen wij dus vijf procesvormen, n.1. accusatio, exceptio 93), denunciatio, inquisitio, en

92) Über Herkunft und Wesen des sizilischen Inquisitionsverfahrens, verschenen in: Berliner luristische Beitrage etc. 12. Heft, bladz. 168. Berlin, 1908.

93) De exceptio was een verweermiddel.

Sluiten