Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

algemeen Staatsbelang en volgens de uitdrukking van BEAUMANOIR

li rois est sovrains par desor tous, et a, de son droit, le general garde de son roiaume, (Cap. XXXIV, 41.)

vermengden zich particuliere met algemeene belangen.

Het sprak dus als vanzelf dat de koning in zijn eigen belang en nóg meer als vertegenwoordiger van den Staat, de misdrijven, die de Staatsorde dreigden te verstoren, moest vervolgen.

Aan dezen stelregel ontleende het openbaar ministerie zijn bestaansgrond. Van lieverlede zagen de procureurs du roi, behalve met de privézaken van den vorst, zich ook belast met de verdediging van het algemeen Staatsbelang. Immers door de onderdrukking der misdrijven beschermden zij ook de rechten van den koning. Door te handelen in diens belang dienden zij tevens het algemeen welzijn 22).

22) Tot de taak van het O.M. behoorde behalve het vervolgen van misdrijven ook nog het nemen van conclusies.

Toen er permanente rechtbanken waren ingesteld werd de vroegere voorzitterstaak der graven aan personen van hoogen stand opgedragen, aan wie dan als deskundige een procureur werd toegevoegd: „auquel les fonctions que le président aurait dü remplir étaient confiés en grande partie". (MEYER, livre IV, tome II, bladz. 574.)

Naar gelang de rechtspraak nu meer in handen geraakte van rechtsgeleerden, werd de taak van den procureur overbodig.

Naijverig op versterking van hun invloed bij de gerechten, hielden de koningen de procureurs aan voor het uitbrengen van een conclusie, het geven van een beschouwing over de aanhangige zaak in verband met de openbare orde en rust. (Zie verder C. F. SCHENCK, bladz. 29. Fonctions et devoirs du ministère public.)

Een tegenstander vond dit systeem in AYRAULT. Hij begrijpt het nut niet der gens de roi. Al wat men van hen hoort, zegt hij, zijn de eindconclusies, maar, wanneer zij bij hun taak insliepen, zou dan de rechter ook, wat zijn taak betreft, in gebreke blijven?

L'office du Procureur du Roy est d'interuenir en tous crimes: si bien que ce discours pouroit sembler frustratoire & inutile, pour ce regard. Mais il n'est iamais sans proflt d'apprendre 1'Antiquité, & la conferer au droict nouueau. Car on s'en depart quelquesfois, 6 reuient-on a Tanden, comme plus iuste & plus aysé. N'auons nous pas ouy dire souuêt, que Monseigneur de 1'Hospital, Chancelier, soustenoit que l'office des Gens du Roy n'estoit point necessaire en la France? Or soit que son opinion fust suyuie, ou que les ohoses demeurent comme elles sont: si est-ce que ce diuerticule ne se trouuera pas sans quelque fruict. Car le Iuge, suyuant 1'ordonnance faicte a Orleans a Ia postulation des Etats, peut de son office, & sans le

Sluiten