Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIV. Ende en sullen deselve nyet geadmitteert worden / om by voirspraeke oft taelmans te spreken / noch te dienen van scrifftueren (Ord. op den Styl.)

Deze onderscheiding blijkt ook de ordonnantie op den stijl te hebben willen huldigen. Immers, volgens den aanhef van art. VII „sal in crimineele saken ende materien geprocedeert worden van officie wegen /".

De procedure op aanklacht werd niet meer genoemd. Er bleef dus in crimineele zaken maar één principe van strafvervolging over namelijk dat „van officie-wegen" 19).

Dit principe kon voorts op tweeërlei wijze worden toegepast, namelijk door te procedeeren „ordinaerlijk ende extraordinaerlijk".

18) Vgl. PlETER BORT. Ibidem, Tit. IV, 16, 20, 21.

Ende komt by ons de aenklachte de officieren van den Lande toe.

16. Et quoniam praeterea hujusmodi privatorum accusationes raro ex zelo Justitiae, plerumque ex odio & vindictae cupiditate, Christianis indigna Rom. 12. 19 procedebant, libertas illa accusandi successu temporis etiam sublata est, neque amplius quilibet è populo ad accusationem admittitur in publicis delictis, sicut pars offensa & laesa in privatis, sed soli Advocati Procuratoresve fisci, aut Balivi jus accusandi, & crimina persequendi habent, ubi de vindicta publica agitur.

20. Gelyck by ons, om deselve reden mede van weynich consideratie ende effect is, de distinctie, die by de Criminalisten gemeenelijck wert gemaeckt, tusschen criminele Proceduyren die per viam accusationis werden aengestelt, ... ende tusschen soodanige criminele Proceduyren in quibus agitur per viam seu modum inquisitionis, ... nam apud nos in omnibus delictis ex Officio criminaliter proceditur, pro injuria Reipub. cui convenit, ut delicta puniantur, pro pace & quietudine ejus, quod loco accusationis jam successit.,.

21. Soo dat by ons niet en is dan eene maniere van procederen in crimineele saecken, sc. inquisitio, quae vel ad querelam partis, quae accusatio appellatur, vel ex Officio formatur — niet zynde hier te Lande bekent processus ille inquisitorius, soo als het in Duytslandt wert gebruyckt, quo nullo accusatore existente judex per viam inquisitionis summarie, ö sublato (quod dicitur) velo, absque longo litis sufflamine procedit, & ex Officio adversus delinquentem inquirit, eique poenam promeritam imponit, de quo procedendi genere vid. Carpzov. in prax. crim. part 3. quaest. 103, nee non in tract. de process. Lit. 1. art. 4. quem procedendi modum nonnulli male confundunt, & eundem esse autumant met onse extraordinaire Proceduyren, alsoo daer den Procureur Generael als Eyscher ofte Aenklaeger tusschen beyde komt.

Sluiten