Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

missie, in 1910 voor de herziening van het wetboek van strafvordering ingesteld.

De wereldoorlog bracht een belangrijke vertraging in de behandeling. Begin 1918 verscheen tegelijk met het verslag der Commissie van Voorbereiding en het antwoord van den minister een gewijzigd ontwerp.

De vervanging van Mr. Ort door Mr. Th. Heemskerk als Minister van Justitie bracht wederom uitstel.

Het vrije mondelinge en schriftelijke verkeer tusschen raadsman en verdachte en de al of niet invoering van het kruisverhoor werden herhaaldelijke malen gewijzigd.

In 1920 werd het Ontwerp in de Tweede Kamer behandeld. Belangrijke wijzigingen werden echter niet meer aangebracht.

Bij de wet van 15 Januari 1921 werd het Wetboek vastgesteld; eerst op 1 Januari 1926 trad de wet in werking.

Het ontwerp van 1913 beoogde, overeenkomstig de profetie, een geheele en principieele omwerking.

De principieele veranderingen hebben onze bijzondere aandacht.

Bij het opstellen van het ontwerp heeft de Commissie zich laten leiden door het principe, een goed ingericht strafproces eigen, dat de schuldige zich niet vermag te onttrekken aan de toepassing der strafwet en de vervolging van den niet-schuldige worde tegengegaan; dat den vervolgenden organen, politie en justitie, de middelen worden verstrekt, die zij behoeven om misdrijven en schuldigen op te sporen.

Waar nu op deze wijze een conflict kan ontstaan en ontstaat, moest een verzoening tusschen tegenstrijdige belangen worden nagestreefd.

Men heeft dit compromis verkregen door zoowel aan de vervolging als aan de verdediging alle bevoegdheden toe te kennen die, naar men verwachtte, het doel van het strafproces niet illusoir zouden maken.

Aan den eenen kant heeft men den „beklaagde", sindsdien „verdachte", uit de ondergeschikte positie losgemaakt en hem tot gelijkgerechtigde (beter gelijkelijk gerechtigde) met den strafvervolger van overheidswege gepromoveerd.

Meestal wordt het aldus uitgedrukt dat men zegt: de verdachte is van „object van onderzoek" gemaakt tot „subject van rechten".

Sluiten