Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Overheidswege maar vooral het aan een onderzoek onderwerpen van den verdachte gehecht.

Op deze wijze bracht men twee begrippen onder één naam.

Men diene aan het principe van strafvervolging door de Overheid een anderen naam te geven en de uitdrukking „inquisitoir" alleen te gebruiken met betrekking tot het onderzoek van den verdachte.

In tegenstelling met het civiele recht waar het privaatrechtelijk- of partij-principe van kracht is, zouden wij het optreden der Overheid bij de vervolging van misdrijven het „publiekrechtelijk" of het „Overheidsprincipe" in het strafproces kunnen noemen. Het oudHollandsche recht sprak ook van vervolging van „officie-wegen".

Wij zijn hiermede gekomen aan het einde van onze taak.

Misschien kan deze bijdrage van nut zijn bij de beoordeeling over dan strijd tusschen twee tegenover elkaar staande richtingen die vooral in den laatsten tijd invloed trachten te oefenen op de principes welke ons strafproces beheerschen.

De individualistische richting lijdt aan overschatting van het individu en verlangt van den Staat, geroepen om in het algemeen belang het middel der strafvervolging ter hand te nemen, maatregelen van wetgeving, die ten doel hebben de uitoefening van dit middel zeer te bemoeilijken i°).

De universalistische richting miskent de waarde van het individu als lid der gemeenschap en is dientengevolge al te licht geneigd, de rechten, welke de verdachte in het strafproces behoort te hebben, te negeeren.

Mogelijk moet de ontwikkeling worden gezocht in een richting, waarbij, uitgaande van het principe dat de Overheid tot heilige taak heeft de vervolging en opheffing van elke rechtsverstoring, samenwerking wordt beoogd tusschen Rechter, O. M., verdachte en raadsman, om, boven en vóór alles, de waarheid te doen overwinnen.

10) M. C. PIEPERS. Over onze strafrechtspleging. 's-Gravenhage 1911, bladz. 38.

Sluiten