Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bloedvergiftiging

Bloedwateren

de binnendringende infectie. Wordt ook deze grens doorbroken, dan is de bloedbaan zelf spoedig bereikt, aangezien alle lymphvaten tenslotte daarin uitmonden. De klierzwelling is dus als een afweerproces op te vatten.

Het gevaarlijkst zijn de gevallen, waarin zoowel de wond als het „station” bijna geen reactie vertoonen en de microben vrijwel zonder tegenstand konden binnendringen.

Het voornaamste symptoom van deze bloedvergiftiging (sepsis) is de hooge koorts. Verschillende bijverschijnselen, zooals gewrichtspijnen, sufheid, enz. treden regelmatig op. De koorts vertoont vaak een z.g. intermitteerend verloop (zie bij koorts).

De behandeling van de oor- 1 spronkelijke wond staat in zoo een geval op de tweede 1 plaats. (

Alles is er op bedacht, om de < lichaamskrachten zoo te ver- 2 sterken, dat het bloed weer s meester over zichzelf wordt. 1 De geneesmiddelen (in den regel zilverzouten) worden dan r ook rechtstreeks in het bloed e ingespoten. Alleen in den aan- 1 vang, wanneer men nog slechts \ met de geïnfecteerde wond en e een beginnende lymphvaatont- \ steking te doen heeft (de r

loop (zie bij koorts).

roode strepen), kan men door

- rijkelijk compressen met bu1 rowwater, alcohol en andere 1 ontstekingwerende vloeistof-

- fen, het proces nog tot terugï gang brengen.

) Ook de beruchte kraamvrouwenkoorts hoort hier

■ thuis. Daar het hier een wondl vlak betreft, dat bij elke kraam1 vrouw aanwezig is en men niet

■ hoeft te veronderstellen, dat l deze baarmoederholte elders

altijd geheel steriel blijft tijdens en na de geboorte, komt men er toe te bedenken, dat het ontstaan eener bloedvergiftiging in hooge mate afhankelijk is van de totale constitutioneele geaardheid van de betreffende persoon op dat oogenblik. Wanneer men de schijnbaar gezondste menschen in twee dagen ziet sterven ten gevolge van een opengekrabt puistje en andere zwakke personen een zware infectie ziet doorstaan, is het duidelijk, dat men zich niet kan blijven doodstaren op de van buitenafkomende bacteriën. Bloedwateren. Bloedwateren wordt algemeen als een ernstig verschijnsel opgevat. Dit is het in de meeste gevallen ook, d.w.z. het is altijd een teeken van een aandoening van de blaas, urineleiders of nieren, die ten minste gevaar

Sluiten