Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Buikpijn

Buikvliesontsteking

aanligt. Iedereen kent uit den aard der zaak de darmkrampen bij diarrhee of na het innemen van een laxans. Men kan de pijn daarbij een snijdende pijn noemen. Dit is ook het type van de allerheftigste pijnen bij galsteen- of niersteenkolieken. Opvallend is, dat de patiënten bij koliekpijnen moeilijk stil kunnen blijven liggen, dat zij, zooals men wel zegt, door het bed rollen. Bij pijn, die op ontstekingen in de buik berust, ligt iemand vaak opvallend stil. Verder is er dan bijna altijd ook temperatuursverhooging. Braken komt zóóveel voor bij kinderen, die wat buikpijn hebben (bedorven maag), dat men zich niet direct ongerust behoeft te maken; het is echter ook een reden om op te letten: immers bij appendicitis zijn misselijkheid en braakneiging zelden afwezig.

Bij koliekpijnen (vooral bij diarrhee), is het doeltreffend op de buik telkens vernieuwde, heel warme compressen te leggen; deze werken krampverminderend.

Zoodra echter een persoon bij buikpijnden algemeenen indruk maakt van ziek te zijn of als hij er verhooging bij heeft, is dit sterk af te raden. Men handelt dan beter niet op zijn eigen houtje.

Er zij nog op gewezen, dat tallooze gevallen van geringe tot heftige buikpijn altijd onopgehelderd zijn gebleven (ook na operatie) en zeker nog lang zullen blijven. Ook de verklaring van den aard en de plaats van buikpijn bij bekende ziekten geeft dikwijls nog groote moeilijkheden; geheel vaste regels zijn daarvoor niet aan te geven.

Buikvliesontsteking. Het buikvlies bekleedt de ingewanden en alle organen (lever, milt, enz.), die in de buikholte gelegen zijn; het speelt in de buik dus dezelfde rol als het borstvlies in de borstholte. Buikvliesontsteking gaat meestal uit van een ontsteking van een der buikorganen, darmen, galblaas, maag, enz. De ziekte van zoo een orgaan gaat daarbij over op het buikvlies. In de buikholte, dus d.w.z. tusschen en rondom de organen vormt zich dan etter; de buik wordt als regel zeer pijnlijk en hard (door de spierspanning), soms wat opgezet. De meest voorkomende oorzaak is de doorbraak van een ontstoken | „blindedarm”, beter gezegd een ontstoken appendix; echter ook van de galblaas (galblaasontsteking), of van de maag (maagzweer). In al deze gevallen ontstaat een acute ette-

Sluiten