Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dikte

Dikte

Moderne richtingen meenen,dat tal van andere ziekten (o.a. ook longtuberculose) gunstig beïnvloed of genezen kunnen worden door een zoutloos dieet. (Terloops zij opgemerkt, dat het succes met deze methode ongedwongen ook nog op andere wijze begrijpelijk wordt, voor wie de verrassende werking van elke ingrijpende dieetverandering heeft leeren kennen). Zeker is het, dat het lichaam door een zoutloos dieet tijdelijk van een zekere inspanning ontheven wordt.

Voor een zekere groep menschen beteekent zout (keukenzout) een abstracte combinatie van chloorgas en bijtend natrium. En als zoodanig dunkt hun elk zoutgebruik een moedwillige vergiftiging.

Een polemiek tegen deze interessante opvatting is hier niet op zijn plaats. Men bedenke slechts dat met dezelfde letters een onnoozel verhaaltje en een wijsgeerige verhandeling geschreven kunnen worden.

Dikte. Aan het begrip dikte zijn eenige andere onafschei- i denlijk verbonden, zooal sslan- : ke lijn, vermageringskuur enz. 1 Wanneer iemand klaagt over , zijn dikte, kan dit bijv. zijn 1 vanwege zijn gestoord schoon- 1 heidsgevoel, of vanwege de j bewegingsbelemmering, die er I

t het gevolg van is, of ook : vanwege het werkelijke ge■ voel van te dik te zijn, d.w.z. • dat men er zich slap, krachteloos, moe door voelt.

: Waarom is de een dikker dan de ander ? Ten eerste weet men algemeen wel, dat een paar dikke ouders zelden magere kinderen krijgen of omgekeerd gezegd, dat dikke menschen meestal wel weten, waar in hun naéiste familie lotgenooten zijn of waren. Daarnaast heeft men echter aan iets anders te denken, dat van belang is om door dikke menschen overdacht te worden, met name door hen, die zonder meer mager wenschen te worden. Er bestaat een parallellisme tusschen de lichaamsgestalte en bepaalde zielseigenschappen van een persoon. Inderdaad slechts bepaalde zielseigenschappen, namelijk diegene, die men samenvat onder het woord „temperament” (voor nadere bijzonderheden over temperament zie éildaar). Dit parallellisme is al heel lang bekend. Met name vindt men het terug in het voortreffelijke boek van Carus: „Symbolik der menschlichen Gestalt”. In den nieuweren tijd gaan de gedachten, uitgesproken in „Körperbau und Charakter” door Kretschméir,

Sluiten