Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hartvergrooting

Hartvervetting

dus om, dat er een evenredigheid bestaat tusschen de hartsgrootte en het door het hart verwerkte bloed, welks hoeveelheid weer nauw in verband staat met den lichamelijken arbeid. Dit z.g. „sporthart” is dus niets ongezonds, al heeft men er zich een tijdlang wel ongerust over gemaakt.

Iets anders is het wanneer de verhouding tusschen hartwerking en bloeddoorvoer verschoven is in dien zin, dat het hart naar zijn vermogen met bloed overladen wordt. Men kan zich voorstellen dat uit een hart met een stevigen spierwand, dat „tegen z’n taak opgewassen” is er een ontstaat, dat te dun en te slap van wand is in verhouding tot den grooten inhoud. Het gevolg zal dan zijn, dat een dergelijke persoon zich aan die omstandigheid zal moeten aanpassen en handelingen, die veel van zijn bloedsomloop vergen, zal moeten nalaten of beperken. Dikwijls gaat aan een dergelijke hartvergrooting een stoornis in de hartkleppenwerking vooraf, wat dus een disharmonie beteekent in de bloedsdoorstrooming van het hart. Een ander maal is het een te langdurige en te sterke belasting van den bloedsomloop, die het hart als het ware uitgeput heeft. Hierop berust o.a. de hartvergrooting in

verouderde gevallen van asthma. Ook bij nierziekten kan iets soortgelijks plaats vinden.

Hartverlamming. Men hoort vaak zeggen: deze of gene is aan een hartverlamming plotseling overleden. Geldt dit gevallen, waarin reeds lang van den patiënt bekend was, dat hij aan een „hartkwaal” (zie aldaar) leed, dan is zoo’n uitspraak ook wel te handhaven. Het gaat er dan om, dat iemand sterft in het verloop van een (bekende) ziekte. In andere gevallen is het wel altijd een woord, dat aan duidelijkheid te wenschen overlaat. Zoo zeker als het zijn mag, dat het leven onvereenigbaar is met een niet kloppend hart, zoo zeker is het omgekeerde ook het geval. Zoolang men bij het sterven altijd nog de oorzaak zal zoeken in een „zelfstandig ontstane” lichamelijke afwijking, kan men aan de uitdrukking: „gestorven aan een hartverlamming” vasthouden. Zoodra men tot de gedachte komt, dat de hartstilstand ook het gevolg van het sterven kan zijn, waarvan de voorbereiding misschien niet altijd stoffelijk zichtbaar is uitgedrukt in een lichamelijke ziekte, beteekent het woord alleen, dat er dus geen andere „oorzaak” gevonden kan worden. Hartvervetting (zie vetzucht).

Sluiten