Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hygiëne

maar om werkelijke ervaring en die moet vaak duur gekocht worden. Evenzoo zou de vrouw, die met een man trouwt, die zich als een misdadiger ontpopt, zich daartegen niet door een onderzoek voor het huwelijk hebben kunnen vrijwaren. Slechts daar waar menschen zelf uit vrijen wil raad en inlichtingen wenschen, is men gerechtigd die te geven.

Hygiëne. Toen in ’t midden der vorige eeuw door de ontdekking van Pasteur (de bacteriën) den menschen eentotopdat oogenblik onzichtbare wereld werd kenbaar gemaakt, werd een tijdperk ingeluid, dat men, vanuit een bepaald gezichtspunt althans, als uiterst hygiënisch kan beschrijven. Het ligt voor de hand dat onze huidige begripswereld een tijd, waarin de chirurg vóór een operatie zijn schoone jas uit- en zijn vuile jas aantrok, onhygiënisch noemt.

Het is in overeenstemming met de tegenwoordige begrippen van de waarde van frissche lucht, zindelijkheid, steriliteit, enz. dat ook buiten het strikt-medische gebied in de hoedanigheid onzer kleeren, de bereidingswijze van ons voedsel, in den bouw van onze woningen, het ideaal van „zoo hygiënisch mogelijk’' leeft.

Hygiëne

Wie meent, dat deze vooruitgang slechts te wijten is aan onze inzichten op het gebied van bacteriënleer, infectiegevaren en wat dies meer zij, vergist zich echter. Het Romeinsche, het Grieksche en vooral het Egyptische cultuurtijdperk hebben een hygiëne gekend, die voor de onze niet onder hoefde te doen, zonder toch iets van begrippen als antiseptisch en aseptisch (zie aldaar) te weten. In één enkel opzicht verschilde de hygiëne van dien tijd echter van de onze: zeer zeker maakten de ethische en aesthetische opvattingen van dien tijd, dat hygiënische regelen evenzeer voor het geestelijke leven als voor het materieele leven golden. Voor de gezonde instandhouding van het lichamelijke leven gelden speciale wetten. Deze door te voeren is één van de opgaven van de hygiëne. Het ziele- en geestesleven van den huidigen mensch kent ook wetten, die talrijker, ingewikkelder en belangrijker zijn, ook tegen deze wetten kan men zondigen, men kan op een dergelijke wijze evenzeer van een „zielehygiëne” spreken.

Men is ervan overtuigd, dat sport en lichaamsbeweging onmisbaar zijn voor een hygiënische opvoeding en vraagt niet wat een te snelle en te vroege

Sluiten