Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Irrigeer en

Ischias

het strijdpunt feitelijk neerkomt op de plaats, die de iris-diagnose in moest nemen tegenover de eeuwenoude beproefde algemeen gangbare methode.

Irrigeeren. Men gebruikt het woord practisch alleen voor het schoonspoelen der scheede bij de vrouw. (Letterlijk beteekent het: besproeien). Een irrigator noemt men het reservoir, van waaruit de vloeistof door de slang en de kanule (het mond¬

stuk) stroomt. Ze bestaan uit glas i of uit rubber; de laatste zijn 1 als reisirrigator zeer praktisch, j Men moet den irrigator voldoen- j de hoog houden met een „ver- < val” van minstens £ M., om den 1 vloeistofstroom diep en krach- j tig genoeg in de scheede te laten 1 doordringen. De kanule moet t

ook ver genoeg (minstens 6 a 8 cM.) ingebracht worden. Gewoonlijk irrigeert men met 1 L. vloeistof, liefst op lichaamstemperatuur, tenzij door den medicus anders aangegeven is. Aangezien de vloeistof onmiddellijk weer wegloopt doet men de behandeling boven een waschbekken zittend of staande.

Ischias. Ischias is een ontsteking van de groote zenuw, die van af het lendengedeelte van het ruggemerg aan de achterkant van dij en kuit naar de hielstreek loopt. Meestal begint de ziekte acuut en soms ook met wat koorts. Bij verwaarloozing kan zij weken duren en ook chronisch worden. De pijn is in ’t begin vaak uiterst heftig en zetelt in ’t verloop van bovengenoemde zenuw.

Bij een zenuwontsteking blijkt bij een nauwkeurig onderzoek ook altijd een stoornis in de peesreflexen te bestaan, van de spieren die met deze zenuw in verband staan (bij ischias van de ichillespees-reflex). Dit is een onderscheid met neuralgische pijnen.

Men kan bij voorbaat aan le medische behandeling tegenoet komen door den patiënt ilvast onder een berg dekens net veel kruiken danig tot ranspireeren te brengen.

Sluiten