Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jicht

Jicht

zwelling van dat gewricht, koorts en algemeen gevoel van ziek zijn („aanval van podagra”). Na den aanval, die eenige uren duurt, voelen de patiënten zich vrij veel beter. Aangezien daarna de uitscheiding van urinezuur versterkt is, en jicht in ’t algemeen gekenmerkt wordt door een langzame ophooping van die stof in ’t lichaam, kan men den aanval als een soort tijdelijk genezingsproces beschouwen (zie ook bij koorts). Het urinezuur hoopt zich met voorliefde op in de gewrichten, vooral inde kleine hand- en voetgewrichtjes het eerst. Deze verstijven daardoor geleidelijk —ook verschijnen er knobbeltjes van (urinezuur-ophoopingen) aan de ooren, aan den elleboog enz.

Op den duur worden als regel de nieren aangetast en wordt ook indirekt het hart bij de processen betrokken.

De verstijving en de pijnlijke aanvallen, misschien ook een nog diepere oorzaak, die met het wezen der ziekte samenhangt, maken den jichtlijder gewoonlijk tot een prikkelbaar norsch mensch. (Een treffend type is geschilderd in „De kleine Lord”: de oude grootvader). Jicht is in Holland een zeldzame ziekte. De leek betitelt veel te veel gewrichtspijnen en -verstijvingen met jicht. In Engeland komt de ziekte meer voor (behalve door ’t klimaat en het vele vleescheten, misschien ook door een voorbeschikt-zijn tengevolge van de Engelsche mentaliteit?)

11

Sluiten