Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kauwgum

Keelpijn

vertering. Daarnaast beteekent grondig kauwen ook: beter proeven. Ook deze factor is voor de spijsvertering van belang; de afscheiding der sappen in den verderen voedselweg wordt er ten zeerste door beïnvloed. Men behoeft nu niet direct over te gaan tot een algemeen geldende norm: men moet zijn eten32 maal kauwen (, ,Fletscheren”, naar den man, die dat zoo vaststelde); rustig, met aandacht eten en proeven dient daarentegen iedereen zich tot leefregel te maken.

Kauwgum. De waarde van ^kauwgum ligt niet zoo zeer in 'den hygiënischen invloed van «e pepermunt op ons tandyleesch. De wijze waarop men met het gezellige spul, nadat de „kracht eruit is” om pleegt te gaan (men moet daartoe de onderkant der stoelzittingen in Amerikaansche bioscopen onderzoeken 1) zou die hygiënische waarde ruimschoots opheffen. Wel is het een feit, dat de speekselvorming door het kauwen zeer beïnvloed wordt en daarom voor sommige patiënten, voor wie een ruime werking der (vooral oor-) speekselklieren gewenscht is (door stuwing in de klier e.d.) van nut kan zijn.

Keelontsteking. „Keel” is feitelijk het geheele gebied van

de neuskeel-holte, waar deze zich naar beneden voortzet in den slokdarm. Als men iemand dus in den (goed) geopenden mond ziet, kijkt men voorbij de amandelen in de keel. (de Duitscher zegt: in den hals). Een „keelontsteking” is dus voor een „angina” (zie aldaar), waarvoor het woord nog al eens gebruikt wordt, geen goede naam. Bij de chronische katarrh der keelholte van zware rookerszou het woord eerder op z’n plaats zijn.

Keelpijn. Feitelijk moet onder keel alleen verstaan worden de streek van den overgang van de mondholte in den slokdarm, speciaal dus tusschen de plaats van de gehemelte-amandelen tot den achterwand van de keelholte, waar men tegenaan ziet als men onder het gehemelte doorkijkt. Beide genoemde plaatsen kunnen aanleiding geven tot keelpijn. De amandelen kunnen ontstoken zijn (rood, al of niet met wit beslag); meestal is ook de omgeving (gehemelte, huig) dan rood en branderig pijnlijk. Slikpijn is er het typische gevolg van. Is de achterwand der neuskeelholte ontstoken, dan uit zich de last daarvan behalve in pijn bij het slikken ook gewoonlijk in een hinderlijke neiging tot schrapen. Deze aandoening komt nog al

Sluiten