Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Neusdouche

Neuspolypen

heel langzaam en zacht door de neus in (met gesloten mond); daarna even door den mond uit, er voor zorgende dat de lucht niet door de neus naar buiten komt. Men leert dit gauw genoeg. Als men wat handig is lukt het met even stilstaan met achterover gebogen hoofd ook heel goed, oma.h.w. „onder het werk door” de bloeding tot staan te brengen.

Een prop watten in de neus is ook een meestal afdoend middel, maar tevens een zeer onaangenaam gevoel. Men kan dan nog beter, indien de bovenbeschreven methode niet voldoet, de neus tusschen duim en wijsvinger zacht maar stevig dichtknijpen. Meestal zijn 2 a 3 minuten voldoende. Bij heftige bloedingen, waarbij noch het een noch het andere helpt, komen wel altijd watten en dan het liefst bloedstelpende, aan de orde.

Neusdouche. Neusdouches bestaan in het doorstroomen van de neusholten ten deele ook de neuskeelholte met een of andere vloeistof, om de slijmvliezen öf te reiningen öf in intensieve aanraking met het erin opgeloste geneesmiddel te brengen. Het allereenvoudigste geschieden ze met een z.g. „neuspeer”. Men vult deze met water of met de betreffende vloeistof door ope¬

ning b, terwijl men zijn vinger op opening a houdt. (Zie teekening) Daarna houdt men de duim op b, waardoor uit a geen vloeistof kan wegstroomen. a wordt nu tegen het eene neus¬

gat gedrukt, men houdt het hoofd een beetje schuin naar de andere zijde (boven een waschkom of iets dergelijks !) en laat nu de duim op b los; met een vrij groote kracht spuit de vloeistof dan naar binnen. Zij moet dan, via de neuskeelholte door het andere neusgat weer naar buiten komen! In ’t begin vereischt dit eenige oefening en men slikt meestal nogal wat naar binnen. In den regel leert men het trucje gauw.

Neuspolypen. Een polyp is een gesteeld gezwelletje, met slijmvlies bedekt. Men kent neus- en mondpolypen, blaas-

Sluiten